de-teek-blog

Er zijn momenten en zaken waar je liever niet over schrijft. Die te privé zijn of te gevoelig. Of dat het zo hilarisch is dat je wel moet. Je handen jeuken (toepasselijk woord) om de woorden op papier te krijgen. En laten die gebeurtenissen nou zo ongeveer, 4x per week voorkomen in mijn leven. Laat ik je waarschuwen, dit is een andere blog dan anders.

Het begon een maand geleden. Hij kwam thuis van zijn werk. “Ik weet niet wat ik heb maar het jeukt op mijn puntje puntje en ik kan niet goed zien wat het is.” Mijn hoofd draait om en kijkt hem schuin aan. Mmm en je weet zeker dat je niet.. of.. een ander. Haha. Nee ben je gek. Hij zoekt zijn leesbril op en verdwijnt in de wc. Ik ga door met mijn grote hobby, en de uitdaging van de dag. Het eten ongebrand en gaar op tafel krijgen.

Nog geen minuut later klinkt er een benepen stemmetje vanuit de wc: “Chrihiiss, kun je even komen?” Ik voel hem al aankomen en loop naar de gang. Misschien is het beter als je de tekentang van Lizzy even pakt.” Ik denk.. Uhh. Nee, dat meen je toch niet? Ik slik en onderdruk een lichte snik. Lachend loop ik naar de kamer terwijl ik me ook een klein beetje zorgen maak. Dadelijk ben ik zwanger van kleine teekjes, een drieling. En dat op mijn leeftijd. Op mijn knieën met mijn hoofd boven de wc hang ik gebogen over hem heen. In gedachten heb ik een mijnwerkerslampje op mijn hoofd gebonden wat meer licht bijschijnt. In werkelijkheid is het de zaklamp die ik uit zijn werk-koffer heb gegrist.

Ieeuw nee! Dit is te bizar voor woorden. Samen buigen we ons over het monstertje wat bezit heeft genomen van de … van manlief. Ik hoor nu al wat de mensen zullen zeggen. Lopen jullie naakt in dat bos of zo. Voel je je zo vrij in dat nieuwe houten huis? De tekentang heeft zijn geld inmiddels al lang opgebracht maar vandaag doet hij na veel pielen zijn allerbeste daad.

Als we later weer aan tafel zitten met koffie voel ik een slappelach-aanval opkomen. Hikkend probeer ik hem iets te zeggen maar de tranen lopen over mijn wangen.
Misschien is het beter dat je voortaan een tekenband omdoet als je Lizzy naakt uitlaat..

NB. nu een maand later krijgt deze hilarische blog misschien een venijnig staartje. Er komen klachten bij hem op die lijken op de ziekte van Lyme. Antibiotica wordt voorgeschreven en dit weekend beslissen we of de hippie-roadtrip naar het zonnige zuiden doorgaat. Mijn strooien hoed ligt al klaar, de muziek is gedownload dus we gaan positief denken.

Wordt vervolgd..