in-de-coulissen-blog

Ik sta in het licht.
Hij in de schaduw.
Net twee stappen achter me.
In de coulissen van het leven.
Precies de afstand waar hij me kan vangen.
Als ik val, als ik breek, als ik twijfel.

Ook de afstand waar zijn vingertoppen.
Mij nog steeds kunnen vinden.
Om mij te liften naar mijn droom.
Naar de plek waar ik op mijn best kan zijn.
Zijn handen houden me ook op de grond.
Stevig, met mijn voeten in het zand.

Want hij gelooft in mij
Hij ziet toekomst in ons allebei
Hij vraagt nooit maak je voor mij eens vrij
Want hij weet, dit gaat voorbij
Ik zing m’n eigen lied
Totdat iemand mij ontdekt en ziet
Tot een ieder van mijn songs geniet
Hij vertrouwt op mij
Hij gelooft in mij

In wie ik kan zijn.
Wat ik kan bereiken.
En laat me zijn.
Wie ik ben.

Ik ben de springer.
De spontane.
Op de voorgrond.
Hij is de stille.
De kijker.
Maar hij kent als beste.
Al mijn tranen.
Zelfs mijn diepste wanhoop.
Verborgen in mijn hart.

Liefde.
Totaal verschillend.
Elkaar alles gunnend.
Liefde.

Geduld en geduld.
Is soms nodig.
Ik zing, ik dans, ik feest.
In mijn hart.
Hij kijkt en lacht.
En lacht en kijkt.
Aan de zijlijn.
Stil en achteraf.
Hij weet wie ik ben.
Staat voor wie hij is.

Want hij weet.
Ook ik zie toekomst.
In ons allebei.
Hij draagt mijn rugzak.
Zonder te klagen.
Op de voorgrond.
Van mijn hart.

Want hij gelooft in mij
Hij ziet toekomst in ons allebei
Hij vraagt nooit maak je voor mij eens vrij
Want hij weet, dit gaat voorbij
Ik zing m’n eigen lied
Totdat iemand mij ontdekt en ziet
Tot een ieder van mijn songs geniet
Hij vertrouwt op mij
Hij gelooft in mij