Mijn mooiste jaar ooit

Mijn mooiste jaar ooit

Tot de avond voor mijn vijftigste verjaardag en ik met mijn ouders mee was voor de uitslag van mijn vader. Fout, fouter, foutst, maar er was nog hoop. Mijn superman-shirt ging weer aan en thuisgekomen begon ik met het ophangen van de slingers. In een roes beleefde ik mijn eigen feest en we maakten er iets moois van.

Een apart geval

Een apart geval

  Afgelopen week werd je vijf jaar en er zijn momenten geweest dat we dachten dat je deze dag niet zou halen. Dat klinkt een beetje dramatisch maar dat is het niet. Je bent gewoon een geval apart en een beetje anders. De meeste honden staan namelijk te trappelen...

De eerste keer

De eerste keer

  Daar stond ik dan. Twaalf weken geleden, voor het eerst met mijn woorden gedrukt op het papier van de Privé. En meteen gingen alle stemmen in mijn hoofd tegelijkertijd praten. Net zoals op het moment dat ik gevraagd werd voor deze columns. Mijn hart dacht:...

Loslaten

Loslaten

    Het liefste hielden we ze vast, onze kinderen waar we zo van houden. Voor altijd en eeuwig. Om ze te beschermen en te behoeden. Tot we erachter komen dat de valkuilen op hun eigen weg niet bedoeld zijn om door ons te worden dichtgegooid. In het leven...

Kiezen voor jezelf

Kiezen voor jezelf

  Het klinkt zo makkelijk, maar je zou er eigenlijk vier jaar hogere school voor moeten volgen. Want we zijn geneigd om eerst te kijken naar wat de ander nodig heeft en dan pas komen we zelf. Ik maak er geregeld grapjes over als ik het uitleg aan de vrouwen...

Een boek over jou

Een boek over jou

  Het lijkt alsof de tijd steeds sneller voorbij gaat. Terwijl ik juist zoveel behoefte heb om de dagen terug te draaien. Nog even in de aula bij dat prachtige afscheid. Nog even samen zoeken naar adressen, foto’s en de juiste liedjes, terwijl de Chinees in...

Het laatste applaus

Het laatste applaus

  En dan is de dag daar. We verzamelen bij je thuis en rijden dan naar de plek waar je wacht in een stille en koele kamer. De kamer waar we je de avond ervoor naar toe brachten. “Heb je het koud pap?”, zeg ik tegen de houten kist en wrijf met mijn hand op de...

Terug in de tijd

Terug in de tijd

  Ontwaken in het ziekenhuis, op de plek waar mijn moeder al tien dagen sliep. Het voelt zo vertrouwd. Als ik naast me kijk zie ik haar zitten, op het bed van mijn vader. Een leeg bed, want de kermis uit de vorige column is inmiddels opgepakt en verhuisd. Helaas...

Stilzwijgend

Stilzwijgend

  Het zijn stilzwijgende gedachten,die we ergens wel weten van elkaar. En laatst spraken we ze uit. Mijn moeder en ik. Hardop. Naar elkaar. Ze staat tegenover me in de gang van hun nieuwe appartement. Het komt niet vaak voor, maar even zijn we alleen. “Ik heb...

Bedankt voor alles

Bedankt voor alles

Als ik hem vastpak en bijna niet meer los wil laten, zegt hij met verstikte stem: "Bedankt voor alles." In een soort automatisme zeg ik terug: "Jij bedankt voor alles." Ik kom even omhoog en kijk hem aan. Onze ogen zijn nat. Van emotie, van moeheid, van het verdriet...

DE WACHTKAMER

DE WACHTKAMER

  In de wachtkamer van het leven, zijn de stoelen leeg of bezet. De woorden die er zweven, van hoop en moed, overtreffen de pijn en het verdriet wat verscholen ligt in de lichamen. Verhalen van het hart, die bij sommigen eindelijk het licht zien als ze het delen...

Kaarsrecht

Kaarsrecht

  Het leek nog zo ver weg, iets van anderen, iets van dit hoort niet bij mij en dan in eens is het er en slaat het je om de oren. Alsof je te laat wakker wordt en de sergeant in het leger schreeuwt dat je bed kaarsrecht opgemaakt moet zijn en jij in dezelfde houding...

De V van .. VIEREN

De V van .. VIEREN

Het is vijf uur in de ochtend als ik mijn draai niet meer kan vinden. Eruit en schrijven. Koffie. Als ik naar beneden loop denk ik even terug aan dat moment dat de fiets er stond. Oranje, meisjesachtig, maar een stoer cadeau.  Wat was ik er blij mee. Was het mijn...

ALLEEN ZIJN

ALLEEN ZIJN

Heb jij je weleens alleen gevoeld? Ik wel. Heel vaak zelfs, als ik er nu bewust aan terugdenk. Deze week kwam ik erachter toen ik bezig was mijn eigen woorden op papier te zetten. Ik wist precies welke woorden er in mijn hart zaten. Dacht ik! En toch kwam er iets...

Hoogtes en hoeken

Hoogtes en hoeken

Een vergeten poster op de deur. Het herinnert aan jou die hier woonde. Achtergelaten voor de volgende bewoners. Wat zijn ze blij met dit nieuwe huis. Jouw oude huis. Waar je je draai probeerde te vinden toen je droomhuis te groot en te bewerkelijk werd. Oh, je had er...

Dertig jaar geleden

Dertig jaar geleden

Het is zeven uur in de ochtend. 30 oktober 1987. Trots kijk ik om me heen. Mijn eigen huis sinds een paar weken. Hij staat zijn brood te smeren. Bijna klaar om allebei te gaan werken. Als de telefoon gaat. Ik neem hem op en luister. Voorzichtig ga ik zitten. Het...

De medaille

De medaille

  Mijn buurvrouw (75) en ik zijn het erover eens. Het liefst kleden we ons niet aan. In ieder geval niet vrijwillig in buitenkleding. Zo lang mogelijk doen met de boodschappen die je nog hebt. Huishoudelijk werk wat we steeds doorschuiven. Niet je haar doen,...

De achteruitkijkspiegel

De achteruitkijkspiegel

  Als het om je kinderen gaat kan je angst niet groot genoeg zijn. Ook de trots in je hart raakt de diepste kern. Vertrouwen dat de weg waarop ze lopen de juiste is. Al gooi ik stiekem af en toe wat kuilen dicht. Ik zeulde met de kruiwagens met zand, mijn blik...

BE HAPPY

BE HAPPY

  Ze pakte het armbandje en zei: "Kijk mama deze is voor jou." Haar moeder keek naar de tekst en zei: "Maar schat ik ben toch helemaal niet happy." Het kleine meisje keek me aan zonder iets te zeggen. "Ze heeft gelijk" zei ik, "het is de bedoeling dat je je wel...

De witte vlag

De witte vlag

  Je zou het niet zeggen. Op een stilstaand beeld is namelijk niet te zien dat ik vaak strompelend door het leven ga. Niet kunnen lopen, te veel pijn en niet de trap af kunnen komen. Algehele uitputting, want van vermoeidheid kun je niet meer spreken. Ik zie het...

En de kleur was blauw

En de kleur was blauw

  Ze had het koud en rilde. "Ik weet niet waar mijn jas is." Iemand ging hem zoeken maar ze vonden hem niet. We stonden op het punt om te beginnen. Een SchrijfCafé voor Vraagelkaar middenin Den Haag. Ik pakte mijn blauwe omslagdoek uit mijn tas en sloeg het om...

De weg van liefde

De weg van liefde

  De regen klettert op de ramen en het dak van de auto, wanneer ik enigszins gefrustreerd de snelweg opdraai. Kort daarvoor liep ik nog in het donker, in de stromende regen, met twee in pyjama gestoken peuters, terwijl de oudste tot twee keer toe languit in een...

Je hebt een vriend

Je hebt een vriend

  Ze belde vier keer achter elkaar. "Juf, mijn mama is dood." Ik was er niet. "Juf waar ben je nou. Mijn mama is dood." Voel jij je ook soms zo alleen Met al die mensen om je heen Als je lacht, als je huilt en er niemand luistert Elke dag voor een muur komt te...

De handen van je vader

De handen van je vader

  De handen van je vader. Die moeten je beschermen. Die moeten je dragen. Hoog in de lucht gooien en vangen als je dreigt te vallen. Mijn vader deed dat. Samen met mijn moeder. Iedere keer als ik uit het nest viel hielp hij mij overeind. Zolang als ik me kan...

Alles is liefde

Alles is liefde

Met grote vreugde en dankbaarheid geven wij U kennis van de geboorte van onze dochter.. Wij noemen haar Christa. Het kaartje zit voor in mijn babyboek, samen met de foto’s van mijn jeugd. Ik hoef niet altijd naar de foto’s te kijken om terug te denken aan hoe fijn...

Confetti op mijn hoofd

Confetti op mijn hoofd

Lieve Daan en Tessa, Op het moment dat ik in jullie ogen keek en jullie voor de eerste keer vasthield wist ik niet wat ik moest verwachten. Het moeder zijn en vrouw zijn en alles wat er op je afkomt in je leven. Als ik deze brief had geschreven op dat moment was de...

De lat van je leven

De lat van je leven

  Het maakt me verdrietig. Als ik je zie en naar je kijk. De woorden die je zegt stromen mijn hart binnen. En ik voel je. Ik voel de onmacht en je verdriet. Tegen je vriendinnen zei je vanavond: "Nee ik kan niet uit huis want mijn moeder is ziek." Ik hoop toch...

Diploma A

Diploma A

En dan is de dag daar. Het moment dat je in het diepe springt. Zonder diploma, zonder bandjes om je armen die je drijvend zullen houden. En terwijl je niet weet of je het wel kunt stap je naar voren en springt. Waarom ga je pas beginnen als je alles klaar hebt, als je...

Wietolie

Wietolie

Het lijkt een beetje op de Viagrapil die mijn vader ooit innam. *Ja, het wordt namelijk een beetje lastig met een dwarslaesie vanaf Th2/3 (tepelhoogte) en mijn moeder in vogelnestje-stand in de ringen boven het bed. Op het moment dat hij het blauwe, kleine ding...

De aanvoerder

De aanvoerder

  Ik kan ertegen vechten en strijden. Maar ik heb ook de keuze om het te omarmen. Terwijl ik begin te schrijven, de allereerste zin, sta ik al klaar om mezelf om de oren te slaan. NIET geschikt, slap, labiel, geen richting. Maar al snel voel ik het anders en durf...

Waar ik ook ben

Waar ik ook ben

Als ik alle woorden over jou al heb geschreven. De gevoelens die ik heb, de liefde die ik voel al terug te vinden is op papier. Wat blijft er dan nog over. Val ik dan in herhaling als ik zeg hoe geweldig je bent, als vader, als mens. Of kan praten over de liefde nooit...

Springen in het diepe

Springen in het diepe

    Ze zeggen weleens, begin voor je klaar bent. Maar dat zit niet in mij. Niet in de meesten van ons. Wat is dat toch. Dat het eerst perfect moet zijn, of goed genoeg. Eerst het precies willen kunnen of goed willen weten. Voordat we een stap zetten. Deze week...

Eenzaam

Eenzaam

Er waren tijden dat ik 's avonds de make-up van mijn gezicht afhaalde. En niemand een blik erop had geworpen. Mijn stem om vijf uur ‘s middags pas voor de eerste keer ging praten. Nog schor van het niet-praten was mijn vriendin de eerste die ik sprak. Het alleen naar...

Mijn moeder

Mijn moeder

Ze had een bloedkoralen ketting om. Het viel niet meteen op. Het enige wat ik me kan herinneren waren haar ogen. Grijsblauw en ze bleven me aankijken. Allebei de vrouwen waren verkleed. Het was donker in het bos. Eerder daarvoor was ons groepje aan de beurt. Op kamp...

Dat ik je mis

Dat ik je mis

De kleuren van je trui. Alles leek te passen. Bij de tint van je huid. Jouw handschrift. Mooi, rond en apart. In de middag je moeder. Met thee in blauw-witte mokjes. Op een grenen tafel. Ik genoot ervan. Bij mij leek het anders. Jullie in mijn ogen. Het ideale gezin....

Glitterhaar

Glitterhaar

Keuzes maken als de verf. Je haar niet meer kan pakken. Het wit-grijze, na een paar dagen. Weer tevoorschijn komt. Een rode (lees grijze) draad. Die loopt in mijn leven. Laten groeien, afknippen. Afknippen, laten groeien. Kort en pittig. Ik zie mezelf. Als hippe,...

Binnen handbereik

Binnen handbereik

Laat de angst niet de overhand krijgen zodat je stopt met wat je wilt. Dat je die droom aan de kant zet en denkt: ik wacht nog wel even. Dat je lijf een signaal geeft en jij denkt: zie je nou wel, dit kan ik niet, dit is niet voor mij weggelegd. Laat ik het maar niet...

In het licht

In het licht

De foto zegt alles al. In het licht gaan staan. Je kracht laten schijnen. Op een podium. Van jezelf of openbaar. Alles is goed. Zolang je niemand. Die spotlight laat dimmen. Door ervoor te gaan staan. Of met zijn/haar stem. Je laat krimpen. Dus stap je achteruit. In...

Fucking Hell Yeah

Fucking Hell Yeah

  Mag ik wel GROOT worden? Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Toch? Ik zie me nog in de rij staan in de 1e klas, mijn juf slingerde mijn schrift door de klas terwijl ze schreeuwde wat ik niet goed deed en waarom ik het in mijn hoofd haalde om later op...

Groots en Meeslepend

Groots en Meeslepend

Je hoeft niet een grote groep volgers te hebben of bekend te zijn om GROOTS te kunnen leven. Vorig jaar leerde ik daar veel over van Lou Niestadt. Over de manier van in het leven staan, over GROOTS en MEESLEPEND te leven zonder je te laten meeslepen door de...

Binnen is het stil

Binnen is het stil

Het is weer een nieuwe dag. De mensen, nieuwjaarswensen. Het gaat allemaal door. Maar voor ons zal het nooit meer hetzelfde zijn. De wereld is stil komen te staan. En toch moeten we verder. Voor je broers, voor hun gezinnen. Voor onszelf, je papa en ik. We gaan ook...

Leef je mooiste leven

Leef je mooiste leven

Ik weet eigenlijk niet wat ik moet verwachten. Steeds heb ik zijn naam en zijn boek voorbij zien komen op Social Media. En iedere keer dacht ik: „ die staat op mijn lijstje, daar ga ik nog iets mee doen een keer.” Tot een zaterdag in november, door mijn gezondheid lig...

LinkedIn

LinkedIn

Toen ik afgekeurd werd stopte mijn werkende leven. Althans dat dacht ik. De rookpluimen die oplosten na de grote klap. Terwijl mijn lichaam op de tafel stond, aan de lamp hing en de polonaise liep. Wat was die opgelucht om niet meer strompelend de deadlines van het...

Mantelzorger zonder lintje

Mantelzorger zonder lintje

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

Wat voorbij is

Wat voorbij is

Wat voorbij is. Is voorbij. Een ander huis. Ik won meer leven. Blijheid en rust. Maar verloren heb ik ook. Dat wat me het meeste dierbaar was. Jij. Was het anders ook zo gegaan. Had de tijd gewoon zijn beste tijd gehad. Dacht ik dat het altijd zo zou kunnen blijven....

Ik leef

Ik leef

'Mijn levensmotto is dat je elke dag een keuze hebt om opnieuw te kiezen. Dus dat is wat ik nu doe. De dag nemen zoals het komt. Genieten van het leven met respect voor mijn beperkingen. Maar ik laat ze me niet meer beperken in het verwezenlijken van mijn dromen.'...

Aanvallen

Aanvallen

Zo stralend als ik er soms uit kan zien. Is het tegengestelde nu van kracht. Niets, maar dan ook niets lift op. Waar ik van het weekend gedragen werd door inspiratie. Hangt nu alles letterlijk op de grond. Mijn lijf, mijn gemoed, mijn geest. En ik wist dat het ging...

Verdriet om te dragen

Verdriet om te dragen

De avond en de nacht. Die zouden komen. Ze brachten grote dingen mee. Verdriet om te dragen. Vechtlust om te tonen. En dat is wat jij deed. Wat zij en wij allen deden. Deze komende nacht. Nu 28 jaar geleden. Verlies en rouw. Roem en diepe dalen. Groter kon het...

Zwaaien naar de toekomst

Zwaaien naar de toekomst

Ik luister de laatste tijd veel vaker naar mijn lichaam. Confronterend om te merken wat er speelt. Dat de ochtenden steeds trager opstarten. En ik het gevoel heb meer achteruit dan vooruit te gaan. Gevoelens van boosheid en onmacht. Die met hun negatieve lading de...

Bestemming bereikt

Bestemming bereikt

Ik zit met mijn rug tegen de muur op de grond. Tassen vol met boodschappen om me heen. De kamer is leeg en stil. Gek hoe snel dat kan gaan. Bij het binnenkomen nog niet echt het gevoel dat het mijn huis was. Maar hoe verder de dag vorderde hoe meer de warme jas om me...

Bonuskind

Bonuskind

Vandaag is hij jarig. Mijn allerliefste bonuskind. De „zoon” op afstand. Met name voor zijn vader. Maar ook voor mij. Hij was acht jaar toen ik hem leerde kennen. Verstopt achter de bank. Langzaam aan ontstond er een band. Zijn vader een aantal jaren in dubio. Eens in...

Lang, langer, langst

Lang, langer, langst

Met dezelfde blik naar elkaar kijken. Na 53 jaar verkering en 48 jaar getrouwd. Kun je zeggen dat het geslaagd was. Je de juiste keuzes hebt gemaakt. Waar een ander het bijltje neergooit. Hebben jullie de rit samen voltooid. Ik ben geboren om van jou te houden Ik ben...

Circusartiest

Circusartiest

Ik wist het al toen ik er heen reed. De pijn in mijn buik terwijl ik naar de mist keek die over de polder lag. Alsof ik voelde wat er ging komen na het politieverhoor van vorige keer. "Wat doet u dan en daarna, dan zijn we 10 minuten verder. Dus u vindt een fles spa...

De stem van je hart

De stem van je hart

Het klinkt spiritueel en wazig. Maar het is zo waar. Luister nou eens wat je stem. Van binnen zegt. Ook al maakt het je bang. Omdat er dingen zijn die je weet. Maar niet wil weten. Teleurstellingen moet aanvaarden. Dat je afslagen gemist hebt. Of nu niet op de juiste...

De vlucht

De vlucht

Ik heb het precies uitgekiend. Als de kar met eten en drinken weg is zal ik gaan staan. Het lijkt alsof ik moet plassen. Terwijl ik net op de luchthaven nog geweest ben. Toch maar proberen. De stewardess rijdt de kar verder en ik ga staan. Helaas denkt de man voor mij...

Dag huis

Dag huis

Ik word er wakker van in de nacht. Slaat de angst me om het hart. Nog vier, nog drie en bijna is het zover. Zoals de lancering van een raket, maar dan anders. Mijn ogen tasten in het duister. De vertrouwde punten van de slaapkamer. Naast me slaapt hij, zoals altijd...

Jong en mooi

Jong en mooi

De zware tas sjouw ik half strompelend met me mee. Ik besef dat het leven me langzamer wil laten lopen. En waarom zou ik ook sneller gaan. De hevige pijn in beide enkels en voeten. Niet alleen op de helft of het einde van de dag. Maar nu iedere dag aanwezig. Ik...

„Het is hier fantastisch”

„Het is hier fantastisch”

Ik zie de blik in haar ogen. Bruin van kleur. Trouw straalt eruit. Bij iedere doos die ik inpak kijkt ze naar me. Het harde geluid van het scheurende plakband. Ze kan het niet verdragen. Sjokt zuchtend naar buiten. Ze blijft alert en zorgt dat ze voor de deur ligt. Ik...

Nog zeven dagen

Nog zeven dagen

Ik doorzoek de kamers van mijn hoofd. Op zoek naar meer ruimte. Deuren gaan open en weer dicht. Vol is vol. Enige optie is blijven ademen. Ook het juiste besluit. Er komt nog zoveel leuks aan. Straks tijdelijk zonder huis. Het gevoel van vrij zijn. Nog niets gekocht....

Zonde

Zonde

Je kunt je vast een voorstelling ervan maken. Uitstellen en uitstellen. Bedenken dat je bij de apotheek speciale buisjes moet halen. Maar je doet het niet. En dan komt de dag. Dat je al drie dagen zulke erge buik en rugpijn hebt. Uitstralend naar je been. Je twijfelt...

Mijn broer

Mijn broer

Er zijn kamers in je hart. Die zijn verhuurd voor het leven. Een stilzwijgende overeenkomst. Zonder ontbindende voorwaarden. Op deze deur staat de naam van mijn broer. Kort en krachtig. Zoals hij is. Ik zie nog zijn blonde haren. Fietsend op zijn kleine racefiets....

VERKOCHT

VERKOCHT

Mijn beste besluit ooit. Om mijn huis zelf te gaan verkopen. Eigen foto's maken, meer reclame. Het heft in eigen handen nemen. En het is gelukt!! Mijn huis is VERKOCHT! Binnen 2,5 maanden. Aan een leuk, jong gezin. Een mooie nieuwe toekomst hier. Het begraven van een...

Achttien jaar

Achttien jaar

Lieve dochter, De cirkel was rond toen je kwam. Want jij maakte mijn leven compleet. Ik zag je groeien en veranderen. Maakte alle fases mee. Je blijdschap en je verdriet. Onzekerheid en kracht. Als je viel en weer opstond. Ik bleef achter je staan. Aan een half woord...

Zen-zijn

Zen-zijn

Mijn nieuwe meditatie app is een uitkomst. Er zijn programma’s voor iedere mood en alle tijdstippen. Vandaag kies ik voor Waking Up "Intension." Vorige keer deed ik het beneden op de bank. Toen zei de stem: „blijf liggen in je bed.” Vandaag doe ik het zoals het moet....

Lieve mam

Lieve mam

Mijn oma was de moeder van mijn moeder. Het was haar mama. Ze bracht haar kinderen met liefde groot. Alleen verder na het overlijden van mijn opa. Paste op haar kleinkinderen, kaarten met vriendinnen. Een sterke vrouw. Mam, waar ben je nou. Ik kan soms niet zo goed...

De Kalverstraat

De Kalverstraat

De ontstekingen jumpen door mijn lichaam. Het spel Ren je Rot, tikkertje en land veroveren trekken aan mijn geestesoog voorbij. De wandelstok die ik laatst kocht was specifiek voor de rechterhand. Dit om de „slechte" linkervoet te ondersteunen. Door het steunen op de...

Mijn meisjes-moeder

Mijn meisjes-moeder

Ze oogt jong. Haar haren in een lange zilveren paardenstaart. Met een hip zwart-wit pakje. Ik heb een meisjes-moeder. Met bijna een zeven in haar leeftijd. Gympies, spijkerbroek, staart. Ik kan haar erin uittekenen. Mijn moeder is een meisje. Versleten in haar botten....

Geluk

Geluk

Hoe gelukkig kun je zijn. Met iets kleins. Zomaar een goed gesprek. Je kind weer in de goede richting zetten. Het verdriet stelpen met de juiste woorden. En nog beter, met aandacht. Hoe rijk kun je zijn. Niet met geld te betalen. Dat ze zich opent. De deur open zet...

Creative WRITING CLUB

Een bevestiging om bewust de dag te plukken en dat er meerdere wegen naar geluk zijn. Prachtige en ontroerende verhalen die menselijk en herkenbaar zijn. Maaike

Een down to earth mens die ondanks de downs, de ups omarmt met passie. Ik haal veel kracht en energie uit je blogs, waar ik ook veel herkenning in vind. Het gevoel is niet in één woord uit te leggen. Het belangrijkste is dat ik me niet meer zo alleen voel. Nancy

Jouw columns zijn open, eerlijk en herkenbaar. Dat zorgt soms voor een lach, soms voor een traan. Maar altijd weer fijn om te lezen. Ik heb respect voor wat je schrijft en hoe je in het leven staat. Esthel

Creative WRITING CLUB

 © Life of Chrisje 2019

 

Pin It on Pinterest