De medaille

  Mijn buurvrouw (75) en ik zijn het erover eens. Het liefst kleden we ons niet aan. In ieder geval niet vrijwillig in buitenkleding. Zo lang mogelijk doen met de boodschappen die je nog hebt. Huishoudelijk werk wat we steeds doorschuiven. Niet je haar doen,...

De achteruitkijkspiegel

  Als het om je kinderen gaat kan je angst niet groot genoeg zijn. Ook de trots in je hart raakt de diepste kern. Vertrouwen dat de weg waarop ze lopen de juiste is. Al gooi ik stiekem af en toe wat kuilen dicht. Ik zeulde met de kruiwagens met zand, mijn blik...

BE HAPPY

  Ze pakte het armbandje en zei: "Kijk mama deze is voor jou." Haar moeder keek naar de tekst en zei: "Maar schat ik ben toch helemaal niet happy." Het kleine meisje keek me aan zonder iets te zeggen. "Ze heeft gelijk" zei ik, "het is de bedoeling dat je je wel...

De witte vlag

  Je zou het niet zeggen. Op een stilstaand beeld is namelijk niet te zien dat ik vaak strompelend door het leven ga. Niet kunnen lopen, te veel pijn en niet de trap af kunnen komen. Algehele uitputting, want van vermoeidheid kun je niet meer spreken. Ik zie het...

De zon schijnt nog steeds

Gisteravond lag ik in bed en dacht ik eraan. Precies dertien jaar geleden woonde ik ook in deze straat maar dan aan de overkant. Ik zat achter de computer en voelde me eenzaam. Alleen in een gezin met twee kleine kinderen. Vriendinnen genoeg en mijn ouders binnen...

Een verhaal met een gouden randje

  Ik kan bijna niet uitleggen wat het met me doet en hoe het raakt als ik zie dat mensen elkaar helpen. Gewoon uit liefde zonder iets terug te verwachten geven ze iets door aan een ander. Het begon met het verstoppen van twee GOUDEN WIKKELS in mijn boeken. Een...

En de kleur was blauw

  Ze had het koud en rilde. "Ik weet niet waar mijn jas is." Iemand ging hem zoeken maar ze vonden hem niet. We stonden op het punt om te beginnen. Een SchrijfCafé voor Vraagelkaar middenin Den Haag. Ik pakte mijn blauwe omslagdoek uit mijn tas en sloeg het om...

De weg van liefde

  De regen klettert op de ramen en het dak van de auto, wanneer ik enigszins gefrustreerd de snelweg opdraai. Kort daarvoor liep ik nog in het donker, in de stromende regen, met twee in pyjama gestoken peuters, terwijl de oudste tot twee keer toe languit in een...

Je hebt een vriend

  Ze belde vier keer achter elkaar. "Juf, mijn mama is dood." Ik was er niet. "Juf waar ben je nou. Mijn mama is dood." Voel jij je ook soms zo alleen Met al die mensen om je heen Als je lacht, als je huilt en er niemand luistert Elke dag voor een muur komt te...

De handen van je vader

  De handen van je vader. Die moeten je beschermen. Die moeten je dragen. Hoog in de lucht gooien en vangen als je dreigt te vallen. Mijn vader deed dat. Samen met mijn moeder. Iedere keer als ik uit het nest viel hielp hij mij overeind. Zolang als ik me kan...

Alles is liefde

Met grote vreugde en dankbaarheid geven wij U kennis van de geboorte van onze dochter.. Wij noemen haar Christa. Het kaartje zit voor in mijn babyboek, samen met de foto’s van mijn jeugd. Ik hoef niet altijd naar de foto’s te kijken om terug te denken aan hoe fijn...

In ons hart

  Hij stuurde me een bericht. Of hij me mocht bellen. "Ik heb slecht nieuws gekregen en ik moet het even kwijt." Zijn woorden galmen nog steeds na in mijn hoofd. Is het echt zesendertig jaar geleden dat we elkaar spraken? "Het voelt zo vertrouwd" zegt hij, alsof...

Confetti op mijn hoofd

Lieve Daan en Tessa, Op het moment dat ik in jullie ogen keek en jullie voor de eerste keer vasthield wist ik niet wat ik moest verwachten. Het moeder zijn en vrouw zijn en alles wat er op je afkomt in je leven. Als ik deze brief had geschreven op dat moment was de...

In de coulissen

Ik sta in het licht. Hij in de schaduw. Net twee stappen achter me. In de coulissen van het leven. Precies de afstand waar hij me kan vangen. Als ik val, als ik breek, als ik twijfel. Ook de afstand waar zijn vingertoppen. Mij nog steeds kunnen vinden. Om mij te...

De kist

  Als ik hem bel klinkt zijn stem zacht. “Waarom klink je zo zacht” zeg ik, terwijl ik zelf ook ga fluisteren door de telefoon. “Ik heb straks een interview voor 'De kist’” zegt hij. “En wat denk je, Doornroosje is gewoon gaan tennissen en heeft mij alleen...

De lat van je leven

  Het maakt me verdrietig. Als ik je zie en naar je kijk. De woorden die je zegt stromen mijn hart binnen. En ik voel je. Ik voel de onmacht en je verdriet. Tegen je vriendinnen zei je vanavond: "Nee ik kan niet uit huis want mijn moeder is ziek." Ik hoop toch...

Diploma A

En dan is de dag daar. Het moment dat je in het diepe springt. Zonder diploma, zonder bandjes om je armen die je drijvend zullen houden. En terwijl je niet weet of je het wel kunt stap je naar voren en springt. Waarom ga je pas beginnen als je alles klaar hebt, als je...

Vleugels

LIEFDE | De uren die vliegen, die jaren die liegen, ze zeggen doe rustig aan, er is tijd genoeg… Als ik één ding van mijn ouders wel heb geleerd is dat je altijd kijkt naar wat je wel hebt en daar je schouders onder zet. Onvoorwaardelijke liefde, wat een rijkdom als...

Wietolie

Het lijkt een beetje op de Viagrapil die mijn vader ooit innam. *Ja, het wordt namelijk een beetje lastig met een dwarslaesie vanaf Th2/3 (tepelhoogte) en mijn moeder in vogelnestje-stand in de ringen boven het bed. Op het moment dat hij het blauwe, kleine ding...

De roadtrip

Zoals ik voor de vakantie al vertelde was het nog onzeker of we wel zouden weggaan. Op de dag van vertrek moesten we nog langs de dokter voor DE TEEK van manlief. Dat was best lastig. Heen en weer gaan tussen wel of niet. Klaarzetten, spullen kopen, afwachten en...

De aanvoerder

  Ik kan ertegen vechten en strijden. Maar ik heb ook de keuze om het te omarmen. Terwijl ik begin te schrijven, de allereerste zin, sta ik al klaar om mezelf om de oren te slaan. NIET geschikt, slap, labiel, geen richting. Maar al snel voel ik het anders en durf...

Stop de tijd

Er hangen donkere wolken boven zee en toch schijnt de zon in mijn hart. Het lijkt symbolisch voor het leven. De angst en het ongeloof voor wat er in de wereld gebeurt maakt dat ik me wil terugtrekken in mezelf. Daar waar de mensen wonen waar ik van hou, waar...

De teek

Er zijn momenten en zaken waar je liever niet over schrijft. Die te privé zijn of te gevoelig. Of dat het zo hilarisch is dat je wel moet. Je handen jeuken (toepasselijk woord) om de woorden op papier te krijgen. En laten die gebeurtenissen nou zo ongeveer, 4x per...

Back to basic

  Het geeft hetzelfde gevoel als toen ik vroeger naar Slagharen mocht. Ik kon me er maanden op verheugen. Ik, die bang was voor paarden, maar daar een eigen pony, die zo mak was als een lam. Het gevoel van opwinding, van verheugen en verlangen. Deze week had ik...

Waar ik ook ben

Als ik alle woorden over jou al heb geschreven. De gevoelens die ik heb, de liefde die ik voel al terug te vinden is op papier. Wat blijft er dan nog over. Val ik dan in herhaling als ik zeg hoe geweldig je bent, als vader, als mens. Of kan praten over de liefde nooit...

Springen in het diepe

    Ze zeggen weleens, begin voor je klaar bent. Maar dat zit niet in mij. Niet in de meesten van ons. Wat is dat toch. Dat het eerst perfect moet zijn, of goed genoeg. Eerst het precies willen kunnen of goed willen weten. Voordat we een stap zetten. Deze week...

Eenzaam

Er waren tijden dat ik 's avonds de make-up van mijn gezicht afhaalde. En niemand een blik erop had geworpen. Mijn stem om vijf uur ‘s middags pas voor de eerste keer ging praten. Nog schor van het niet-praten was mijn vriendin de eerste die ik sprak. Het alleen naar...

Gunnen

Ik voel me zenuwachtig. Mijn maag doet pijn. Vandaag is het zover. Lachend met mijn eigen Brabander. We zijn verdwaald. In Brabant. Mijn vader belt: „waar blijf je? Wij staan al voor de deur." Nog geen vijf minuten later. Hij belt weer. Waar ben je. Ik zit er al hoor....

Mijn moeder

Ze had een bloedkoralen ketting om. Het viel niet meteen op. Het enige wat ik me kan herinneren waren haar ogen. Grijsblauw en ze bleven me aankijken. Allebei de vrouwen waren verkleed. Het was donker in het bos. Eerder daarvoor was ons groepje aan de beurt. Op kamp...

Dit is wie ik ben

Ik weet dat dit zijn woorden zijn. Het lied gaat over mij. En al zal hij ze nooit zo uitspreken, laat staan zingen. Ik weet dat hij het zo voelt. En wat voelt dat fijn! Hoe belangrijk is muziek in mijn leven. Geeft energie als ik die niet heb. Troost mijn zorgen en...

Dat ik je mis

De kleuren van je trui. Alles leek te passen. Bij de tint van je huid. Jouw handschrift. Mooi, rond en apart. In de middag je moeder. Met thee in blauw-witte mokjes. Op een grenen tafel. Ik genoot ervan. Bij mij leek het anders. Jullie in mijn ogen. Het ideale gezin....

Glitterhaar

Keuzes maken als de verf. Je haar niet meer kan pakken. Het wit-grijze, na een paar dagen. Weer tevoorschijn komt. Een rode (lees grijze) draad. Die loopt in mijn leven. Laten groeien, afknippen. Afknippen, laten groeien. Kort en pittig. Ik zie mezelf. Als hippe,...

Voor altijd

Mam. Ja. Ik voel me zo alleen. Maar ik ben toch bij je. Ik voel me eenzaam. Waarom dan. Dat weet ik niet. Ze ligt in het grote bed. Achttien jaar. Eens in de zoveel tijd. Komt dit maar voor. Hou je van me? Ja natuurlijk hou ik van je. Voor altijd? Ja, voor altijd....

Koen

Ik vraag me weleens af waarom ik in bepaalde situaties terecht kom. Terwijl ik erin zit kijk ik om me heen en verbaas me. Zo ook gisteren. Ze had gevraagd of we erbij wilden zijn als haar vader zou inslapen. Het meisje wat voor mij voelt als een pleegkind. Om 11.00...

Binnen handbereik

Laat de angst niet de overhand krijgen zodat je stopt met wat je wilt. Dat je die droom aan de kant zet en denkt: ik wacht nog wel even. Dat je lijf een signaal geeft en jij denkt: zie je nou wel, dit kan ik niet, dit is niet voor mij weggelegd. Laat ik het maar niet...

Stilte voor de storm

De stilte via de mail. Niet omdat het hier zo rustig is. Drukker dan ooit. De journalisten en media. Ze vliegen hier in en uit. Zit je op Facebook of Twitter. Dan weet je wat er gebeurde. De ene week ben ik op t.v. NPO2 aan het zingen. „Geloof en een Hoop Liefde." De...

In het licht

De foto zegt alles al. In het licht gaan staan. Je kracht laten schijnen. Op een podium. Van jezelf of openbaar. Alles is goed. Zolang je niemand. Die spotlight laat dimmen. Door ervoor te gaan staan. Of met zijn/haar stem. Je laat krimpen. Dus stap je achteruit. In...

Ik zou

Ik zou kunnen schrijven over de zorgen en de angst. Dat het niet reageren van het UWV mij tot frustratie brengt. Het wegvloeien van de laatste spaarcentjes naar de advocaat. Met drie nullen en het einde nog niet in zicht. Die bedoeld waren voor het huis, die prachtige...

Fucking Hell Yeah

  Mag ik wel GROOT worden? Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg. Toch? Ik zie me nog in de rij staan in de 1e klas, mijn juf slingerde mijn schrift door de klas terwijl ze schreeuwde wat ik niet goed deed en waarom ik het in mijn hoofd haalde om later op...

Groots en Meeslepend

Je hoeft niet een grote groep volgers te hebben of bekend te zijn om GROOTS te kunnen leven. Vorig jaar leerde ik daar veel over van Lou Niestadt. Over de manier van in het leven staan, over GROOTS en MEESLEPEND te leven zonder je te laten meeslepen door de...

Binnen is het stil

Het is weer een nieuwe dag. De mensen, nieuwjaarswensen. Het gaat allemaal door. Maar voor ons zal het nooit meer hetzelfde zijn. De wereld is stil komen te staan. En toch moeten we verder. Voor je broers, voor hun gezinnen. Voor onszelf, je papa en ik. We gaan ook...

Leef je mooiste leven

Ik weet eigenlijk niet wat ik moet verwachten. Steeds heb ik zijn naam en zijn boek voorbij zien komen op Social Media. En iedere keer dacht ik: „ die staat op mijn lijstje, daar ga ik nog iets mee doen een keer.” Tot een zaterdag in november, door mijn gezondheid lig...

Terugblikken

  Morgen is de laatste dag. Alweer een jaar verder. Ik wil achteruit kijken. Terugblikken. Maar de achteruitkijkspiegel. Hij is beslagen. Ik kan voelen. Wat er was. Maar krijg ze niet op een rij. De vele hoogtepunten. Verdriet in de diepte. Mooie dingen, grote...

Kerst 2015

Terwijl er genoeg te vertellen is val ik deze week stil. Samen met de hele familie een week in Oostenrijk. Waar plezier en hilarische momenten elkaar afwisselen met rust en tijd om te doen wat een ieder wil. Vrijheid en toch samenzijn. De helft op de berg in actie, de...

LinkedIn

Toen ik afgekeurd werd stopte mijn werkende leven. Althans dat dacht ik. De rookpluimen die oplosten na de grote klap. Terwijl mijn lichaam op de tafel stond, aan de lamp hing en de polonaise liep. Wat was die opgelucht om niet meer strompelend de deadlines van het...

Mantelzorger zonder lintje

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

Interview NRC

  Het zijn rare weken geweest. De ene journalist is nog niet weg of de ander belt toevallig aan. Zie mijn eerdere blog „De jongeman” En daar horen ook natuurlijk de fotografen bij. Waar ik zo NIET van hou. Maar buiten toch wel mooie interviews en leuke foto’s....

De zoveelste keer

Het nieuws was slecht. De expertise goed. Voor het eerst in 30 jaar. Een arts, een goede uitleg. Waar het in zat. Dat de boodschap weinig hoop had. Ach dat slikte ik. Voor zoete koek. Maar dagen later. Komt het steeds naar boven. De koek bereikt mijn hersens. Zoet...

Wat voorbij is

Wat voorbij is. Is voorbij. Een ander huis. Ik won meer leven. Blijheid en rust. Maar verloren heb ik ook. Dat wat me het meeste dierbaar was. Jij. Was het anders ook zo gegaan. Had de tijd gewoon zijn beste tijd gehad. Dacht ik dat het altijd zo zou kunnen blijven....

Ik leef

'Mijn levensmotto is dat je elke dag een keuze hebt om opnieuw te kiezen. Dus dat is wat ik nu doe. De dag nemen zoals het komt. Genieten van het leven met respect voor mijn beperkingen. Maar ik laat ze me niet meer beperken in het verwezenlijken van mijn dromen.'...

De jongeman

Het is donderdagmiddag. Er zit onverwacht een journalist/redacteur van het NRC aan mijn keukentafel. De ruwe versie van mijn boek ligt op tafel. Een roze multomap tussen ons in. Mijn vader zit ernaast terwijl mijn moeder balanceert op een keukentrapje met spons en...

De weg terug

Soms geeft het leven. Je een tweede kans. Om na het donker. Elkaar weer te vinden. Verschillen te respecteren. Het opnieuw te proberen. En erachter komen. Dat dit echte liefde is. "Op een armlengte afstand Maar mijlenver bij me vandaan Ben ik te vroeg gaan slapen Of...

Aanvallen

Zo stralend als ik er soms uit kan zien. Is het tegengestelde nu van kracht. Niets, maar dan ook niets lift op. Waar ik van het weekend gedragen werd door inspiratie. Hangt nu alles letterlijk op de grond. Mijn lijf, mijn gemoed, mijn geest. En ik wist dat het ging...

Ik zie de zon weer schijnen.

En dan komt dat moment. Zoveel kilo’s afgevallen. Dat je gewoon in een trainingspak. Van je moeder past. Er ruimte ontstaat voor de zon. Die je, letterlijk, door je benen weer ziet schijnen. Het doet me denken aan het liedje van Marco Borsato. "Ik zie de zon weer...

Verdriet om te dragen

De avond en de nacht. Die zouden komen. Ze brachten grote dingen mee. Verdriet om te dragen. Vechtlust om te tonen. En dat is wat jij deed. Wat zij en wij allen deden. Deze komende nacht. Nu 28 jaar geleden. Verlies en rouw. Roem en diepe dalen. Groter kon het...

Transparant

Waarom ik schrijf. Wat is mijn reden. Toen iemand mij dat een tijd geleden vroeg. Moest ik er even over nadenken. Want waarom schrijf ik eigenlijk. Wil ik er iets mee bereiken. Schrijf ik iets van me af. Het pad van mijn leven. Dat heeft me hier gebracht. Er is soms...

Zwaaien naar de toekomst

Ik luister de laatste tijd veel vaker naar mijn lichaam. Confronterend om te merken wat er speelt. Dat de ochtenden steeds trager opstarten. En ik het gevoel heb meer achteruit dan vooruit te gaan. Gevoelens van boosheid en onmacht. Die met hun negatieve lading de...

In een omgekeerde wereld

Ze zei het precies goed. Afgelopen week bij de balie. Het is toch van de gekke. Dat je hoopt dat er iets uit komt. Op een scan of bij het onderzoek. Was het niet altijd andersom? Waarom is dit „bewijs” zo belangrijk. Omdat het mijn belastbaarheid aangeeft. Mijn „ziek...

Virtueel eten

Mijn vader bakt nog steeds, de lekkerste patat. Terwijl de snacks op tafel komen vul ik mijn beker. Ik schud en schud. Tot het bruine poeder vermengd is met het water. Hij neemt een hap van zijn rood bruine kalfskroket. Ik volg de bewegingen van zijn kaken. Als ik...

Onze schatjes

Hij zucht en kreunt. „Mam, ik ben hier niet op gekleed hoor” Ik draai me om en kijk. Spijkerbroek, t-shirt en sneakers. Prima outfit lijkt me, denk ik in stilte. "Als je het nou van tevoren had gezegd. Dan had ik er rekening mee gehouden." Er piept en trilt iets. De...

Beginnen

Ik doe een cursus mediteren. Een poging om de rust in mijn lichaam te bewaren. Om bewust te zijn van de dingen in mij. In plaats van om me heen. En dat is een hele opgave. Zoek een fijne rustige plek. Omring je zo mogelijk met iets dierbaars. Dingen waar je blij van...

Bestemming bereikt

Ik zit met mijn rug tegen de muur op de grond. Tassen vol met boodschappen om me heen. De kamer is leeg en stil. Gek hoe snel dat kan gaan. Bij het binnenkomen nog niet echt het gevoel dat het mijn huis was. Maar hoe verder de dag vorderde hoe meer de warme jas om me...

Later is vandaag

Deze week verhuizen de bewoners uit ons nieuwe huis. Stukje bij beetje gaat de ziel eruit. Op afstand begeeft onze energie zich al in de juiste richting. Waar ik bij eerdere huizen avonden aan het schetsen was. Tekenen, indelen, moodboards etc. Heb ik nu weinig tijd...

Blijven drijven

Meegezogen worden. Een zucht wind. Met negatieve kracht. Het zit niet in mijn aard. Dus vecht ik en zink. Blijven drijven. Het lukt alleen als je stopt. Met vechten en spartelen. En niet meer bang zijn. Dat de bodem aan je trekt. Rustig blijven liggen. Laat je...

Bonuskind

Vandaag is hij jarig. Mijn allerliefste bonuskind. De „zoon” op afstand. Met name voor zijn vader. Maar ook voor mij. Hij was acht jaar toen ik hem leerde kennen. Verstopt achter de bank. Langzaam aan ontstond er een band. Zijn vader een aantal jaren in dubio. Eens in...

Tijd voor geluk

Sinds een paar dagen doe ik mee. Aan een meditatiechallenge. Iedere ochtend zit ik met mijn oortjes in. Klaar voor de mail en de opdracht. De video is kort en duidelijk. Haar stem is prettig en zacht. Ik heb al eerder gemediteerd. Dit duurt echter maar drie of vijf...

Lang, langer, langst

Met dezelfde blik naar elkaar kijken. Na 53 jaar verkering en 48 jaar getrouwd. Kun je zeggen dat het geslaagd was. Je de juiste keuzes hebt gemaakt. Waar een ander het bijltje neergooit. Hebben jullie de rit samen voltooid. Ik ben geboren om van jou te houden Ik ben...

Circusartiest

Ik wist het al toen ik er heen reed. De pijn in mijn buik terwijl ik naar de mist keek die over de polder lag. Alsof ik voelde wat er ging komen na het politieverhoor van vorige keer. "Wat doet u dan en daarna, dan zijn we 10 minuten verder. Dus u vindt een fles spa...

Inwonend

  Inwonend Ingreep Ingeving Inzinking Inmiddels wonen we alweer bijna twee maanden hier. Bij mijn ouders inwonend op de bovenverdieping. Gelukkig is het huis zo groot dat je elkaar niet hoeft tegen te komen. Maar in werkelijkheid willen we elkaar best graag zien....

Ik ben zijn moeoederrrr…

Ik ben zijn moeoederrrr, schreeuw ik nog net niet door het beeldscherm heen. Al pak ik in gedachten dat slanke bruine armpje van die mevrouw even beet. Het ene plaatje na het ander verschijnt op Social Media. Filmpjes van feestende mensen. Drank en meisjes. Wat zeg...

De stem van je hart

Het klinkt spiritueel en wazig. Maar het is zo waar. Luister nou eens wat je stem. Van binnen zegt. Ook al maakt het je bang. Omdat er dingen zijn die je weet. Maar niet wil weten. Teleurstellingen moet aanvaarden. Dat je afslagen gemist hebt. Of nu niet op de juiste...

Tranen

Ik voel dat er toch iets gaat gebeuren. Alsof er van binnen raderen gaan draaien. Ze stuwen de onzekerheid naar boven. Alsof ik mijn lichaam niet zou kennen. Mijn geest morgen in een seconde blanco is. "Ben je je al aan het voorbereiden." Hij vroeg het vanmiddag...

Jarig zijn

"Als je klein bent. Wil je groot zijn. Als je groot bent. Heb je spijt. Dat je niet meer klein bent. Want dat was zo'n leuke tijd." Wat was een leeftijd machtig. Als ik maar eerst 18 was. Dat leek me nou echt prachtig. Het geluk in mijn handen. Bleek breekbaar,...

Morgen begin ik

Altijd bijzonder. Dat het me lukt. Lid zijn van twee sportscholen. Tegelijk. Mijn oude sportschool zit niet in mijn nieuwe stad. Waar ik tijdelijk drie maanden woon. Op de bovenverdieping van mijn ouders. En daar gaat mijn plan. Want in deze maanden zou ik een...

Dag kleine Eva

Aan het einde van de weg zie ik haar lopen. Ze is, zo schat ik, net twee jaar oud. Op blote voeten over de straat. Langzaam stapt ze op me af. Tussen de bosjes door de weg op. Ik kijk naar haar en voel dat het niet klopt. "Waar woon je, waar is je mama." Ze geeft geen...

Retour

We zijn retour in het ouderlijke huis. Het klinkt dramatisch maar dat is het niet. Ik was ooit eerder terug in dit huis. Alleen met twee kinderen. Getroffen door een heftige reumatische aanval. Door de pijn even niet meer kunnen functioneren. Ik liet me maar gewoon...

De vlucht

Ik heb het precies uitgekiend. Als de kar met eten en drinken weg is zal ik gaan staan. Het lijkt alsof ik moet plassen. Terwijl ik net op de luchthaven nog geweest ben. Toch maar proberen. De stewardess rijdt de kar verder en ik ga staan. Helaas denkt de man voor mij...

Dag huis

Ik word er wakker van in de nacht. Slaat de angst me om het hart. Nog vier, nog drie en bijna is het zover. Zoals de lancering van een raket, maar dan anders. Mijn ogen tasten in het duister. De vertrouwde punten van de slaapkamer. Naast me slaapt hij, zoals altijd...

Jong en mooi

De zware tas sjouw ik half strompelend met me mee. Ik besef dat het leven me langzamer wil laten lopen. En waarom zou ik ook sneller gaan. De hevige pijn in beide enkels en voeten. Niet alleen op de helft of het einde van de dag. Maar nu iedere dag aanwezig. Ik...

„Het is hier fantastisch”

Ik zie de blik in haar ogen. Bruin van kleur. Trouw straalt eruit. Bij iedere doos die ik inpak kijkt ze naar me. Het harde geluid van het scheurende plakband. Ze kan het niet verdragen. Sjokt zuchtend naar buiten. Ze blijft alert en zorgt dat ze voor de deur ligt. Ik...

Nog zeven dagen

Ik doorzoek de kamers van mijn hoofd. Op zoek naar meer ruimte. Deuren gaan open en weer dicht. Vol is vol. Enige optie is blijven ademen. Ook het juiste besluit. Er komt nog zoveel leuks aan. Straks tijdelijk zonder huis. Het gevoel van vrij zijn. Nog niets gekocht....

Sorry schat

  Eerst lees ik de gebruiksaanwijzing op het doosje goed. De folder binnenin is me teveel werk. Goed schudden voor gebruik. Vier a vijf keer ver achter in de keel spuiten. Er komt niet veel uit dus spuit ik nog een keer of wat bij. Acht, negen, tien. Overschrijd...

Dag lieve jongen

Ze zegt: "kom maar niet meer langs." "Want dan moet je zo huilen." Het afscheid nadert. Alleen de juiste dokter vinden is wat rest. Haar lichaam is op. Door de verstreken tijd. De kanker die zich verspreidde. Ze was als een moeder voor hem. Toen hij vanuit het niets...

Zonde

Je kunt je vast een voorstelling ervan maken. Uitstellen en uitstellen. Bedenken dat je bij de apotheek speciale buisjes moet halen. Maar je doet het niet. En dan komt de dag. Dat je al drie dagen zulke erge buik en rugpijn hebt. Uitstralend naar je been. Je twijfelt...

Mijn broer

Er zijn kamers in je hart. Die zijn verhuurd voor het leven. Een stilzwijgende overeenkomst. Zonder ontbindende voorwaarden. Op deze deur staat de naam van mijn broer. Kort en krachtig. Zoals hij is. Ik zie nog zijn blonde haren. Fietsend op zijn kleine racefiets....

VERKOCHT

Mijn beste besluit ooit. Om mijn huis zelf te gaan verkopen. Eigen foto's maken, meer reclame. Het heft in eigen handen nemen. En het is gelukt!! Mijn huis is VERKOCHT! Binnen 2,5 maanden. Aan een leuk, jong gezin. Een mooie nieuwe toekomst hier. Het begraven van een...

Achttien jaar

Lieve dochter, De cirkel was rond toen je kwam. Want jij maakte mijn leven compleet. Ik zag je groeien en veranderen. Maakte alle fases mee. Je blijdschap en je verdriet. Onzekerheid en kracht. Als je viel en weer opstond. Ik bleef achter je staan. Aan een half woord...

Zen-zijn

Mijn nieuwe meditatie app is een uitkomst. Er zijn programma’s voor iedere mood en alle tijdstippen. Vandaag kies ik voor Waking Up "Intension." Vorige keer deed ik het beneden op de bank. Toen zei de stem: „blijf liggen in je bed.” Vandaag doe ik het zoals het moet....

Lieve mam

Mijn oma was de moeder van mijn moeder. Het was haar mama. Ze bracht haar kinderen met liefde groot. Alleen verder na het overlijden van mijn opa. Paste op haar kleinkinderen, kaarten met vriendinnen. Een sterke vrouw. Mam, waar ben je nou. Ik kan soms niet zo goed...

Halveren

Omdat de verkoop van ons huis serieuze vormen aanneemt zijn we voorzichtig begonnen met het bezichtigen van andere huizen. Nou is dat best een ding. Want als je uit dit grote huis komt, waar ga je dan heen. We willen versimpelen, minder spullen, minder lasten, meer...

Zoeken

Een paar weken geleden: Het zoeken staken naar je zoon. Ik lees het bericht op internet. De jongen in Nieuw-Zeeland, al drie weken vermist. Alles is gedaan. De ouders stoppen met zoeken en gaan naar huis. Het raakt me wat ik lees. De ouders staken het zoeken naar hun...

Studio Vrolijk

Ze zeggen weleens: „om de regenboog te kunnen zien moet er ook regen zijn.” En eigenlijk weten we allemaal dat dat klopt. Toen het bij mij ging regenen bedacht ik een plan. Waar werd ik nou blij van. Na een aantal creatieve denk-uren ontstond er een concept. Ik ging...

Jean en Pamela

We staan op het dek van een heel groot schip. Familie, vrienden en de hele schoolklas van Pamela. Eerder daarvoor was ik bij haar thuis. Ondanks de camera’s die draaien voor het tv-programma blijft ze rustig. Er stopt een grote limousine waar ze niet in mag stappen....

De Kalverstraat

De ontstekingen jumpen door mijn lichaam. Het spel Ren je Rot, tikkertje en land veroveren trekken aan mijn geestesoog voorbij. De wandelstok die ik laatst kocht was specifiek voor de rechterhand. Dit om de „slechte" linkervoet te ondersteunen. Door het steunen op de...

Blonde hersens

Als ik wakker word voel ik me brak. Beetje erg brak of heel erg brak, dat wisselt soms. Ik moet er echt uit want vandaag staat er een bezoek aan de huisarts. Gewassen, geknipt en geschoren schiet ik in mijn spijkerbroek. De restjes nagellak op mijn teennagels...

Mijn meisjes-moeder

Ze oogt jong. Haar haren in een lange zilveren paardenstaart. Met een hip zwart-wit pakje. Ik heb een meisjes-moeder. Met bijna een zeven in haar leeftijd. Gympies, spijkerbroek, staart. Ik kan haar erin uittekenen. Mijn moeder is een meisje. Versleten in haar botten....

Geluk

Hoe gelukkig kun je zijn. Met iets kleins. Zomaar een goed gesprek. Je kind weer in de goede richting zetten. Het verdriet stelpen met de juiste woorden. En nog beter, met aandacht. Hoe rijk kun je zijn. Niet met geld te betalen. Dat ze zich opent. De deur open zet...

De binnenkant

(01-04-2015) Voor deze dag heb ik een strakke planning. Morgen vertrek ik namelijk naar Barcelona. Als ik probeer in te checken om 8.10 lukt het niet. Anderhalf uur later na het bereiken van de helpdesk lukt het dan eindelijk. Grrr daar gaat mijn planning. Ik hoop nog...

De voetstappen van je leven

Heel lang geleden ontving ik een kaart van mijn oma. De tekst deed iets met me en ik bewaarde hem. Mijn oma was gelovig en had een grote, zwarte bijbel. Die intrigeerde mij en ik kreeg hem na haar dood. Ik droomde eens en zie ik liep aan 't strand bij lage tij. Ik was...

Koesteren met een vleugje angst.

Ze lagen er al twee jaar. De papieren. In de map "nog te doen." Maar steeds waren er andere dingen. Ik dacht, het komt wel. Tot het moment daar was. Nog een paar dagen te gaan voordat hij weg zou zijn. „We moeten echt even samen hiernaar kijken” zei ik. Hij was...

Geluk geef je door

Vandaag is de Internationale Dag van Geluk. Althans dat lees ik toevallig vanmorgen. Uitgeroepen door de VN, dit jaar al voor de derde keer. Ik vraag me af waarom ik dit niet eerder las. Geluk is één van de „rode-draad-woorden" in mijn leven. En ik zal niet de enige...

Heilige Jozef

Ons huis stond al langere tijd te koop maar was nog steeds niet verkocht. Tijd om het heft in eigen hand te nemen. We besloten het zelf te gaan verkopen… Allereerst zorgde ik ervoor dat het huis spik en span was. Zoals ik altijd al deed bij bezichtiging 1,...

De taxatie

De hond ziet me dingen doen. Terwijl ik kijk zie ik haar denken. 'Dat doet ze anders nooit.' Schoon maken in etappes. Het klinkt als de ronde van Frankrijk. Of heet dat de Tour de France. Een beeld van mezelf in een veel te krappe bolletjestrui welt op. Omdat de...

Over honderd jaar

Op een avond als deze. Melancholiek. Draai ik mijn favoriete nummer. (Dolly Parton & Vince Gill - I Will Always Love You) Over honderd jaar. Zal ik worden gedragen. Door mijn vriendinnen, mijn lief en kids. In een witte kist. Terwijl dit nummer speelt. Niet willen...

Cadeautje voor mij

Gisteren ontving ik een mooi cadeautje voor mezelf. Ik schreef namelijk niet zelf een blog maar ontving hem van Nelleke Wouters. Haar verhaal gaat over mij en mijn blog „Een kusje op haar hart” die ik eerder deze week schreef. Nelleke maakte ook een prachtige...

Een kusje op haar hart

Ze zit voor me aan tafel. Boos en verdrietig. Hoe hij het in zijn hoofd haalt. Vandaag in ondertrouw te gaan. Daar wacht zij al dertig jaar op. Verslagenheid, tranen. “Wat is mijn hart Als het leeg, als het oud, als het koud en bevroren is Als het bloedt, wat het...

Samen ouders

Ik zie beelden via Snapchat. Uit het verre Barcelona. Dansende vrouwen. Muziek en drankjes. Het vuurwerk om 00.00 uur. Twintig jaar oud. " Vandaag de laatste spullen gewassen. Ik voel wat rugpijn en kramp. Zou dit het zijn? Angst voor het onbekende. Maar klaar voor...

Waar liefde woont

Je had ze willen beschermen, hun hele leven lang. Van jeugd naar het volwassen zijn. Wat je wist gaf je ze mee. Jouw ervaringen. Onvoorwaardelijke liefde. "If I Could I'd protect you from the sadness in your eyes Give you courage in a world of compromise Yes I would”...

De spiegel van je leven

Lieve papa, Vandaag word je achtenzestig jaar. Het getal heeft voor mij iets speciaals. 1968 is het jaar waarin ik geboren ben. En kijk ik in de spiegel van mijn leven. Dan zie ik jou achter me staan. Want bij de eerste stap. Die ik ooit nam. Stond jij vlak achter...

Kind van een ander

  Dit weekend word je achttien jaar. Het leven ligt voor je. En wat voor leven zal dat worden. Blijf je op het goede spoor. Neem je de juiste beslissingen. Herken je de echte goede mensen. Een jaar geleden. Samen in de auto. Huilend in mijn armen. Niet wetende...

De jas

En dan is de dag daar. Zijn zusje heeft het moeilijk. Kan hem bijna niet loslaten. Letterlijk en figuurlijk. Haar maatje, haar grote broer. Onderweg naar Schiphol kijk ik naar hem. Nog niet bevattend dat ik hem vijf maanden ga missen. Maar we zijn er allebei klaar...

Don Daan

De afgelopen maanden. We werkten naar iets toe. Jij naar het vastpakken van je toekomst. Ik naar het loslaten van jouw kind zijn. Mijn oudste kind. Moeder worden was een ervaring. "Dit doe ik nooit meer." Was het eerste wat ik zei. En heel snel vergat. Wat voelde ik...

De mallemolen

Alsof alles verkeerd of los zit in mijn lichaam. Iedere stap, zitten of liggen doet pijn. Ik zou met een pincet de onderdelen willen weghalen. Mezelf opnieuw indelen. Als in het Dr.Bibber spel. Wat bleef er over. Van dat blonde wervelende kind. Drie sporten tegelijk...

Bezichtiging 2

Het zal je maar gebeuren. De derde kijker in twee jaar. Het hopende hart maakt een sprongetje. Plannen in het hoofd worden gemaakt. Een nieuw leven in het vooruitschiet. Klein detail. De kijkers moeten nog komen. Het hele ritueel van vorige keer herhaalt zich....

Mama

Vandaag is je verjaardag. Negenenzestig jaar. Mijn alles. Mijn rots. Mijn voorbeeld. Mijn trots. Ik zie je in mijn kinderen. En in mijzelf terug. De foto’s aan de wand. De kaartjes en berichten. De ringtone van Skype of Facetime. Hij klinkt meestal onder het eten. Dan...

In jouw armen

Gister noemde je mij. Je beste vriendin. Weet je mam. Eigenlijk. Ben jij mijn beste vriendin. Ik lag in je armen. Op mijn zij. Tegen je aan. Inmiddels. Groter dan mij. Jouw armen. Passen om mij heen. Terwijl ik jou. Zou moeten beschermen. Voelde ik me veilig. Bij jou....

Nooit meer juf

Ik was vijftien toen ik de map zag van mijn vriendin. Mooi geordend en vol met opdrachten. Ze zat op de opleiding voor kleuterleidster en hoofdleidster. Wat raakte ik enthousiast. Dat wilde ik ook. Ik stapte over van de HAVO en begon. Tussen allemaal oudere meiden....

Loslaten

Voor het eerst is ze samen weg. Weg met iemand die ik niet ken. Wiens gezicht en stem ik niet eerder zag of hoorde. Die al maanden haar hoofd in en uit loopt. "Sms zijn kenteken straks" probeer ik nog zwakjes voor te stellen, maar ze kijkt me aan en lacht. Dit ga je...

Vrouw met een missie

Vandaag zag ik het. Ik reageerde op een tweet die me aansprak en keek welke vrouw erachter zat. En toen zag ik het. Haar bio. Het kleine stukje tekst waarbij mensen het liefst anoniem willen blijven of zoveel mogelijk van hunzelf kwijt willen. Hun kwaliteiten, werk,...

Tweeduizendvijftien

2015 Nieuwjaarsdag Dat ik hier mag zitten. Blij met wat ik heb, wat ik kan doen. De kansen die kwamen. Het ontmoeten van nieuwe mensen. De berichten van bekenden en onbekenden. Ontroerd door mijn columns. De complimenten die me deden groeien. Snoerde mijn onzekerheid...

Mijn moment van 2014

(1987)Ik ben negentien jaar en woon samen, net een maand.Mijn huis is witgrijs en oudroze ingericht.De handdoeken in dezelfde kleur zijn gespaard bij de Shell.De stijl nog wat beginnend en meegenomen vanuit onze twee ouderlijke huizen.Oude antieke spullen gecombineerd...

Lieve Mienke

Lieve Mienke. Is het nu twee of drie maanden geleden dat ik hoorde dat jouw man was overleden. Zomaar dood, terwijl hij aan tafel zat bij mensen die hij niet kende. Waar hij hulp kreeg, omdat hij verkeerd getankt had met zijn auto. Ik stond meteen bij je op de stoep...

Het belangrijkste is zij

De lichtjes die branden in een half donkere klas. Op het Digibord een haardvuur. Zelfs het knisperende geluid komt uit de speakers. De meegenomen kaarsen branden in de kring op het "veilig geprepareerde tafeltje”. Ingezakte sneeuwmannen en kerstberen. Voor aanvang van...

Een nieuwe traditie

Met de naderende feestdagen denk ik even terug aan een jaar geleden. Ergens op internet had ik een mooie houten kerstboom gezien. In verschillende maten en evenzoveel prijscategorieën. Wat leuk, dacht ik om dat zelf te gaan maken. Nou ben ik erg sterk in het bedenken...

Een gouden duo

Al weken rennen ze van hot naar her. Althans zij dan, want hij zit. Deze aandacht, is zo verdiend. Het lijkt op dertig jaar geleden toen ze vanuit de anonimiteit plotseling in de schijnwerpers stonden. In ieder geval mijn vader. Met zijn doe-maar-gewoon mentaliteit,...

Het gras

Soms zijn ze om je heen. De mensen, die nooit iets naars lijken te beleven. Waar alles voor de wind gaat. Het lijkt of er daar minder of geen tegenslagen zijn. Genoeg geld, familie, vrienden om hen heen. Schijn bedriegt en het gras lijkt altijd groener bij de buren....

“Think Happy Thoughts”

>>>> Deze maand staat mijn column „Think Happy Thoughts” in het Maak Magazine<<<<  Met de naderende feestdagen neem ik me altijd dingen voor. Geen goede voornemens, want die eindigen in het nieuwe jaar als het ggggggh-ongeschikt-gevoel....

Bezichtiging

Het is maandag, laat in de middag. Ik krijg een sms van iemand die zijn huis wil verkopen. Toevallig in de buurt waar wij interesse in hebben. De mevrouw wil graag een keer afspreken. Leuk! Als ons huis verkocht is. Ooit. De enigste kijker kwam anderhalf jaar geleden....

Dankbaar

Het lijf siddert nog na van de adrenaline en de emoties van de avond hiervoor. Het voelt alsof ik een glanzende gouden cape om heb, die het slobberende huispak, waar ik vandaag niet meer uit ga, verhuld. De spanning vooraf, de verwachting ervan en tenslotte de avond...

Vergeet de rest

Ik vraag me vandaag af of ik het nog een keer moet doen. Net als een paar maanden geleden heb ik afgelopen woensdag de mocca-kleurige crème uit het bruine glanzende doosje gebruikt. Hij beloofde me wederom een stralende look, alsof ik een week naar Ibiza ben geweest....

Vermist

Het allereerste wat ik vanmorgen deed, is naar Twitter gaan. Al twee dagen begaan met de moeder die haar zoon niet kon missen. Maar het was een feit, Teun was vermist. Een van de verschrikkelijkste scenario's die een ouder zich kan voorstellen. Je kind vermist en niet...

Koos en Joke Alberts

  Vandaag staat de column over mijn ouders in Metro Holland!   "Vandaag is de dag, hij komt maar één keer. Vandaag dan is het. Morgen al niet meer." Mijn ouders zijn 47 jaar getrouwd. Wat betekent in lief en leed eigenlijk. In voor en tegenspoed. Dat je...

De eendenbek

De brief ligt al lange tijd klaar en de rode rand schreeuwt steeds naar me als ik er naar kijk. Normaal gesproken gebeurt het me niet. Het uitstellen van medische of echt hele belangrijke dingen. En waarom stelde ik dit dan steeds uit. De meeste vrouwen onder u...

Weg overzicht

Woensdag 12 november. Het klinkt als een belangrijke datum, maar ik weet niet wat er precies mee is. Misschien een verjaardag of iets anders. Vroeger had ik een feilloos geheugen. Ik wist alles precies tot in details. Na het ongeluk is er toch iets veranderd. Soms...

Lizzy

Vandaag ben je één jaar geworden. Er zijn momenten geweest dat we dachten dat je deze dag niet zou halen. Dat klinkt een beetje dramatisch maar is het niet. Je bent gewoon een apart geval en dat betekent, dat het leven met jou, nooit saai is. De eerste keer dat ik je...

Stel

Ik loop op de pieken van mijn dalen. Zomaar onbewust gaat soms de tijd aan mij voorbij. Wachtend op wat dan ook. Bevrijden van, gevoel van vrij. Gelukkig op de top, somber aan de grond. De wereld draait maar door. Ik zit hier binnen. Kan ik de tijd nog terug draaien....

Gezocht

Ik zie een foto op Instagram van een heerlijk fruitbakje, met de tekst: "we worden goed verzorgd door de kraamhulp." Op deze foto reageert iemand met de woorden:"die mis ik nu nog steeds." Ik weet niet hoe oud haar kinderen zijn, maar ik kan me er iets bij...

Goud

Ik zit te lunchen met een vriendin, als mijn telefoon gaat. Een 088-nummer verschijnt in mijn display. Ik twijfel, tijdens de lunch wil ik niet opnemen maar iets in me zegt: "druk op die knop!" Een prettige mannenstem zegt: "met .. van Metro Nieuws" Oh, ja, hallo? Ik...

Pak maar mijn hand

Vandaag ben ik op stap met een kind. Het is niet mijn eigen kind, maar zo voelt het wel. Ze gaat uit huis, op zichzelf. En niet omdat ze daaraan toe is, maar omdat thuis geen veilige situatie meer is. Ouders die elkaar de tent uitvechten. In handen gevallen van de...

Plan B

Ik plaatste een vrolijk bericht op Twitter. Maandagochtend, de hele week nog voor me. Het ging een heerlijke dag worden. Na een gezellige zondagavond, toen ik spontaan mijn hele familie te eten vroeg. Ik weet niet wat ik had, maar ik 'bruisde’ van de energie. Snel...

Geen bereik

Mijn hart klopt in mijn keel. Ik heb je een uur geleden een sms gestuurd. Geen reactie. Loslaten denk ik. Ze is tenslotte al zeventien. Wat deed ik wel niet allemaal al op die leeftijd. Maar, denk ik, ze is pas zeventien. Beelden van een auto in een greppel naast de...

Rouw

Rouwen kent geen einde. Al is het begin nog zo duidelijk. Het einde is vager en vloeit zoals het hele proces van de ene naar de andere fase. Er is een grafiek of cirkel die de stadiums van rouw weergeeft. Ontkenning, boosheid, verdriet, angst, berusting, aanvaarding....

Jij en ik

Terwijl ik zijn t-shirts sta te strijken gaan mijn gedachten terug in de tijd. De één na de ander gaat door mijn handen. Van Don Corleone tot stoere teksten. Effen witte tot strakke grijze en zwarte. De verscheidenheid in shirts geven voor mij ook de jaren weer. Zo...

De kers

Ze is de kers op mijn taart. Spreekwoordelijk dan. Vroeger hield ik niet van kersen, net zoals ik niet van koffie hield. Toch leerde ik het drinken. Bij mijn schoonouders. Met de kers is het ook zo gegaan. Ik had niet verwacht zo snel zwanger te zijn. Verloor mijn...

De wedstrijd

Je kunt alleen maar worden ingehaald door jezelf. Want in deze wedstrijd lopen geen anderen mee. De enige die kan winnen of verliezen ben jij. In de verte kun je de finish al zien. Hoe dichterbij je komt, lijkt het rood-witte lint zich steeds te verplaatsen. Iedere...

Heb ik vandaag al gezegd, dat ik van je hou

"Vandaag is de dag, hij komt maar één keer. Vandaag dan is het. Morgen al niet meer." Mijn ouders zijn 47 jaar getrouwd. Wat betekent in lief en leed eigenlijk. In voor en tegenspoed. Dat je elkaar liefhebt. No matter what.. Je wordt verliefd op iemand. Trouwt en...

Afscheid

Het is gek hoe snel je al aan iemand kan gaan wennen. Hoe vertrouwd en vanzelfsprekend het dan gauw voelt. Als onderdeel van je lichaam, alsof het nooit anders is geweest. En dat je niet had gedacht dat afscheid nemen een soort weemoedig gevoel zou oproepen. De tijd...

Een geleidelijk proces

Ik hoor je weggaan in de nacht. Dapper kind van mij. Zo vroeg nog maar zo gedreven. Op weg naar je bijbaan. Over een half jaar ga je echt weg. Naar het buitenland voor school. Vijf lange maanden. Die voor jou hopelijk geweldig zijn. Voor mij als moeder het proces van...

Poeder

Indringend kijk ik mezelf aan. Zittend in de zwarte grote draaistoel. De spiegel geeft weer. Het haar rechtovereind, vastgeplakt met een bruin-grijze smurrie. Onwaarschijnlijk dat dit over een half uur een mooie, frisse, blonde tint gaat geven. Om me heen blazen föhns...

De kracht van Facebook

Ik test de kracht van FB. Hulpeloos door mijn gipsbeen ben ik op zoek naar een lift. Een autorijdende zoon die naar school is en een werkende man. Oma heeft lekker een dagje voor zichzelf dus die ga ik niet bellen. Maar het moet toch super makkelijk zijn, denk ik....

Simpeler

Gisteravond in bed begon ik een diepgaand gesprek. Ik kon hem horen denken: "nou daar heb je het." Ik sprak onbevangen en hoorde mezelf van een afstand de woorden zeggen. Gewoon datgene wat in mijn hart leeft. Hij luistert. Begrijpt er niet veel van. Maar luistert. Ik...

Verbinding

Ik zocht en zoek verbinding. Ook al is er soms minder ruimte in mijn hoofd. Geeft mijn lichaam maar weinig momenten weg. En toch blijft het aan me trekken. Het zijn dingen die ik zie, lees of hoor. Mensen die het verschil maken. Door wie ze zijn. Wat ze doen. Met een...

Vandaag

Vandaag. Vijf jaar geleden. Een ongeluk. Haar wereld stortte in. Zonder haar grote lichtpunt. Nu zoekende naar de kleintjes. Anders. Niet minder mooi. Dierbare herinneringen. Stapje voor stapje. Weer omhoog. Verder. Een nieuwe weg. Bewondering. Van buitenaf en van...

Volwassen

De hond blaft. De dag gaat beginnen. En jij bent er nog niet. Stijf rechtop zat ik. Vannacht. Om 4.15 uur. Ik zag dat ik een uur eerder een oproep van jou gemist heb. Snel sms ik. Geen reactie. Als ik 2x bel krijg ik met een onduidelijk verbinding een andere stem. Het...

Appeltje Eitje

Ik heb er tegenop gezien. Bewust nagedacht bij de laatste keer omdraaien in bed, mezelf heerlijk uitrekken en de trap aflopen. De laatste keer. Gelukkig maar voor vier weken. Achtentwintig dagen. 672 uur. In een combinatie van joggingpak en pyjama arriveer ik bij de...

Een schoon schip

Het is tijd. Voor een schoon en leeg schip. Mijn hoofd is te vol en wil naar een simpeler leven. Naar de dingen en mensen die er echt toe doen. Stap één. Opschonen van de Sociale Media. Eerst maar eens beginnen op Twitter. De bedrijven "ontvolgen" die ik voorheen...

In stilte

Met één minuut stilte stond de wereld even stil. Voor de nabestaanden staat hij de hele week al stil. Dit zal nog heel lang, zo niet de rest van hun leven, zo zijn. Hun gemis, hun verdriet en onmacht. Want waar is de toekomst gebleven. Zonder je ouders, broers en...

Jarig

Ik kijk naar de lucht. Er staan sterren. Ik prijs me gelukkig. Morgen ben ik in hetzelfde land, met de mensen waar ik van hou. Een nieuwe dag. Opnieuw jarig mogen zijn. Niet zo vanzelfsprekend. Lijkt zo gewoon, maar net als een geboorte, heel bijzonder. Niet wachten...

Het leek zo mooi

Sinds lange tijd weer eens stralend bruin op het strand te liggen. De grote oranje pot met het bruine goud zit in mijn tien-kilo-koffer. Het losse doorzichtige zakje met de voorgeschreven 100ml-per-flesje-spullen klem ik in mijn hand. We naderen de controlepost steeds...

Oranje handen

Ik ben bijna klaar voor de jaarlijkse vakantieweek in het zonovergoten zuiden. Wat jammer dat mijn moeder tijdens de zwangerschap zoveel in de zon heeft gezeten dat we weleens denken dat alle pigment uit mijn lijf is onttrokken. Ik verbrand niet gauw maar bruin worden...

Meisjes van zestien

Ik zie de blik in haar ogen, de glimlach die ze onderdrukt als ze me aankijkt. 'Hoe was je dag vraag ik.' 'Hoezo' zegt ze terwijl ze me bijna niet durft aan te kijken. Ze kan haar lach nauwelijks verbergen. Ik voel dat ik terrein win en vraag door, achteloos...

Het is weer zover

Een opmerking op Twitter deed het me beseffen. En dat was niet het enige teken wat ik kreeg vandaag. Morgen is het zover.. Ik ga een weekend weg met vriendinnen. Yes, heerlijk even eruit. Eigenlijk heb ik ze in allerlei maten en soorten, die vriendinnen. Oud en jong,...

Vandaag schijnt de zon

  18 mei 2014 Lieve dochter, Vandaag schijnt de zon. Net als zeventien jaar geleden. En wat heb je ons in al die jaren blij gemaakt. De wereld ligt aan je voeten. Volgend jaar ga je doen waar je hart ligt, wat in je genen zit. Je gaat staan op dat podium en doen...

Jij bent mijn cadeautje

Ik voel me iedere dag moeder. De ene dag wat meer gewaardeerd dan de andere, maar ik weet dat het goed zit. Er zijn momenten van trots, van zorg, blijdschap en verdriet. Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen... Juist. En nu in de puberteit meebewegen op de...

Hoe moeilijk kan het zijn

Ik wring me in allerlei poses. Op zoek naar het mooiste licht. Hangend op de bank voor het raam. Draai, buig, lach, frons, tuit. Om maar zo goed mogelijk voor de dag te komen. Toen ik vanochtend in de spiegel keek. Dacht ik dat ik er nog best goed uit zag. Dacht....

Het leven gaat weer verder

Ze kijkt om zich heen, gebogen over de rollator die haar de stevigheid moet geven die ze nodig heeft. Keert en draait weer om. Ze gaat zitten op het kleine plateau wat boven het mandje uitsteekt. Ik zie haar op de rug, een tenger vrouwtje. De haren, ooit zwart...

Alles komt goed

Terwijl het huilen me nader staat dan het lachen, probeer ik me toch te bedenken waar ik allemaal dankbaar voor ben. Mijn hoofd scant het aantal en de aard van de “problemen”en sust mijn gespannen lijf. Alsof ze wil zeggen: “het valt wel mee, kijk eens om je heen het...

Zondag

Mijn oudste joggingbroek, een oversized sweater van Adidas en de gympen die het lekkerste zitten maar het goorste eruit zien. Waarom zou ik op zondag iets anders aantrekken. Even snel naar de Chinees. Daar waar ik naar toe ga maakt het niet uit wat je aan hebt. Je...

ENTER

Terwijl het klamme zweet me uitbreekt weet ik in een seconde dat ik het ga doen! Drie keer slikken en dan spring ik over mijn angst heen. Ik druk op dat kleine toetsje wat rechts in het midden op het toetsenbord zit. ENTER In blinde paniek besluit ik gelijktijdig dat...

Het gebeurde met Kerst

Kerst 1987 vieren we met ons gezin in het revalidatiecentrum Het Roessingh en is er één van dankbaarheid. Blij en dankbaar dat mijn vader nog bij ons is. We eten afhaalchinees in een sombere groene afdelingszaal waar de bedden omsloten zijn door lange gordijnen....

Een echte boom

Vorig jaar deze tijd, dezelfde dag, zelfde plek en deze twee mensen. Ze tuigen de kerstboom op. Een mooie grote kunstboom die ze ooit kocht toen ze alleen woonde met haar kleuters. Het licht is gedimd, de muziek speelt zachte love-songs en ze voelen allebei verdriet....

Dokters

Mijn leven bestaat sinds een aantal jaar vaak uit wachtkamers. Wederom zit ik er vandaag weer. Dezelfde wachtkamer als vorige keer met mijn telefoonexperiment. Een nieuwe dokter zal ik vandaag ontmoeten en dat geeft wat zenuwen. Dus grijp ik automatisch naar mijn...

Het geheim van Mega Mindy

Ooit was ik gehuld in het pak van Superwoman. Ik zal je de details en foto's besparen, maar in mijn satijnen blauwe broek, omsloten door een brede riem, met het accent op het woord 'breed', en een rood fluwelen lapje wat ik nog ergens vond, stond ik op het podium....

De intocht van Sint

Hoe vaak stond ik daar niet, hun handjes blauw van de kou, ingepakt met sjaals, mutsen en dikke kleding. Zoonlief stuiterend vooruit rennend en het kleine schatje warm in de buggy. Hoe was het mogelijk, maar op de bewuste dag was het altijd stervenskoud. Rennend naar...

Xenia the Warrior Princess

(met respect voor alle blinden en slechtzienden) In mijn nieuwe hoedanigheid als professionele schrijfster zou het ook fijn zijn als ik gewoon kon typen en niet met twee wijsvingers kijk, typ, kijk, typ moet schrijven. Dat komt mijn inspiratie en de FLOW waar ik de...

Total loss

Ik heb de strijdbijl begraven. Was de oorlogskleuren van mijn gezicht. Mijn lichaam, gewonnen van mijn geest is de terechte winnaar. Het is nog niet te bevatten en na de eerste schrik voel ik me leeg. Er zit iets tussen mijn keel en borstkas en doorslikken lukt niet....

Beste mevrouw

Beste mevrouw van de Keuringsdienst van Waren, Een paar dagen geleden ben ik bij u geweest om te laten zien in welke staat van ontbinding ik verkeer. Inmiddels heb ik uw brief ontvangen, en het valt me op dat wat ik schijn te hebben gezegd, niet klopt met de...

Goede voornemens

Als ik naar de wachtkamer van de dokter loop neem ik me het stellig voor; tot aan het moment dat ik weer naar buiten ga zal ik niet meer op mijn telefoon gaan kijken. Dit is een mooie oefening denk ik bij mezelf. Ik zal eens even bewijzen dat ik niet verslaafd ben....

De dag van vandaag

(29 oktober 1987) Ik ben 19 jaar en woon samen, net een maand. Mijn huis is wit-grijs en oud-roze ingericht, de handdoeken in dezelfde kleur zijn gespaard bij de Shell. De stijl nog wat beginnend en meegenomen vanuit onze twee ouderlijke huizen. Oude antieke spullen...

Patat

(1985) Mijn moeder schreeuwt en gooit de deksel op de grote frituuroven. Meteen verdwijnt de vlam die even van te voren, omhoog kwam achter het randje. De grote ovens staan met hun vettige glimmende randjes tegen de oranje tegeltjes aan, die samen met de roodwit...

Bloemkoolschotel

In mijn nieuwe leven ben ik iemand die moeiteloos door het leven stapt, op tijd haar rust neemt en luistert naar de signalen van haar lijf.. In dat kader past ook mijn nieuwe filosofie, beter plannen, goed voorbereid en makkelijk maar gezond eten. Mijn oude leven als...

Sweet sixteen

18 mei 2013 Vandaag is ze jarig. Dochter van 16 waar blijft de tijd. Voorbij gevlogen met steeds andere dromen. Het koesteren van herinneringen aan mijn kleine meid. Ik liep stad en land af voor het beste voor jou. En zie dan hier, dit kleine meisje werd een vrouw....

Een bevestiging om bewust de dag te plukken en dat er meerdere wegen naar geluk zijn. Prachtige en ontroerende verhalen die menselijk en herkenbaar zijn.

Maaike

Een down to earth mens die ondanks de downs, de ups omarmt met passie. Ik haal veel kracht en energie uit je blogs, waar ik ook veel herkenning in vind. Het gevoel is niet in één woord uit te leggen. Het belangrijkste is dat ik me niet meer zo alleen voel.

Nancy

Jouw columns zijn open, eerlijk en herkenbaar. Dat zorgt soms voor een lach, soms voor een traan. Maar altijd weer fijn om te lezen. Ik heb respect voor wat je schrijft en hoe je in het leven staat.

Esthel

© Life of Chrisje 2017

info@lifeofchrisje.nl

Fotografie: In een flits - Jessarela Fotografie - STEK