Mijn mooiste jaar ooit

Mijn mooiste jaar ooit

Tot de avond voor mijn vijftigste verjaardag en ik met mijn ouders mee was voor de uitslag van mijn vader. Fout, fouter, foutst, maar er was nog hoop. Mijn superman-shirt ging weer aan en thuisgekomen begon ik met het ophangen van de slingers. In een roes beleefde ik mijn eigen feest en we maakten er iets moois van.
Een apart geval

Een apart geval

  Afgelopen week werd je vijf jaar en er zijn momenten geweest dat we dachten dat je deze dag niet zou halen. Dat klinkt een beetje dramatisch maar dat is het niet. Je bent gewoon een geval apart en een beetje anders. De meeste honden staan namelijk te trappelen...

De eerste keer

De eerste keer

  Daar stond ik dan. Twaalf weken geleden, voor het eerst met mijn woorden gedrukt op het papier van de Privé. En meteen gingen alle stemmen in mijn hoofd tegelijkertijd praten. Net zoals op het moment dat ik gevraagd werd voor deze columns. Mijn hart dacht:...

Loslaten

Loslaten

    Het liefste hielden we ze vast, onze kinderen waar we zo van houden. Voor altijd en eeuwig. Om ze te beschermen en te behoeden. Tot we erachter komen dat de valkuilen op hun eigen weg niet bedoeld zijn om door ons te worden dichtgegooid. In het leven...

Kiezen voor jezelf

Kiezen voor jezelf

  Het klinkt zo makkelijk, maar je zou er eigenlijk vier jaar hogere school voor moeten volgen. Want we zijn geneigd om eerst te kijken naar wat de ander nodig heeft en dan pas komen we zelf. Ik maak er geregeld grapjes over als ik het uitleg aan de vrouwen...

Een boek over jou

Een boek over jou

  Het klinkt zo makkelijk, maar je zou er eigenlijk vier jaar hogere school voor moeten volgen. Want we zijn geneigd om eerst te kijken naar wat de ander nodig heeft en dan pas komen we zelf. Ik maak er geregeld grapjes over als ik het uitleg aan de vrouwen...

Het laatste applaus

Het laatste applaus

  Het lijkt alsof de tijd steeds sneller voorbij gaat. Terwijl ik juist zoveel behoefte heb om de dagen terug te draaien. Nog even in de aula bij dat prachtige afscheid. Nog even samen zoeken naar adressen, foto’s en de juiste liedjes, terwijl de Chinees in...

Terug in de tijd

Terug in de tijd

  En dan is de dag daar. We verzamelen bij je thuis en rijden dan naar de plek waar je wacht in een stille en koele kamer. De kamer waar we je de avond ervoor naar toe brachten. “Heb je het koud pap?”, zeg ik tegen de houten kist en wrijf met mijn hand op de...

Stilzwijgend

Stilzwijgend

  Ontwaken in het ziekenhuis, op de plek waar mijn moeder al tien dagen sliep. Het voelt zo vertrouwd. Als ik naast me kijk zie ik haar zitten, op het bed van mijn vader. Een leeg bed, want de kermis uit de vorige column is inmiddels opgepakt en verhuisd. Helaas...

Bedankt voor alles

Bedankt voor alles

  Het zijn stilzwijgende gedachten,die we ergens wel weten van elkaar. En laatst spraken we ze uit. Mijn moeder en ik. Hardop. Naar elkaar. Ze staat tegenover me in de gang van hun nieuwe appartement. Het komt niet vaak voor, maar even zijn we alleen. “Ik heb...

DE WACHTKAMER

DE WACHTKAMER

Als ik hem vastpak en bijna niet meer los wil laten, zegt hij met verstikte stem: "Bedankt voor alles." In een soort automatisme zeg ik terug: "Jij bedankt voor alles." Ik kom even omhoog en kijk hem aan. Onze ogen zijn nat. Van emotie, van moeheid, van het verdriet...

Kaarsrecht

Kaarsrecht

  In de wachtkamer van het leven, zijn de stoelen leeg of bezet. De woorden die er zweven, van hoop en moed, overtreffen de pijn en het verdriet wat verscholen ligt in de lichamen. Verhalen van het hart, die bij sommigen eindelijk het licht zien als ze het delen...

De V van .. VIEREN

De V van .. VIEREN

  Het leek nog zo ver weg, iets van anderen, iets van dit hoort niet bij mij en dan in eens is het er en slaat het je om de oren. Alsof je te laat wakker wordt en de sergeant in het leger schreeuwt dat je bed kaarsrecht opgemaakt moet zijn en jij in dezelfde houding...

ALLEEN ZIJN

ALLEEN ZIJN

  Het zijn stilzwijgende gedachten,die we ergens wel weten van elkaar. En laatst spraken we ze uit. Mijn moeder en ik. Hardop. Naar elkaar. Ze staat tegenover me in de gang van hun nieuwe appartement. Het komt niet vaak voor, maar even zijn we alleen. “Ik heb...

Hoogtes en hoeken

Hoogtes en hoeken

Heb jij je weleens alleen gevoeld? Ik wel. Heel vaak zelfs, als ik er nu bewust aan terugdenk. Deze week kwam ik erachter toen ik bezig was mijn eigen woorden op papier te zetten. Ik wist precies welke woorden er in mijn hart zaten. Dacht ik! En toch kwam er iets...

Dertig jaar geleden

Dertig jaar geleden

Een vergeten poster op de deur. Het herinnert aan jou die hier woonde. Achtergelaten voor de volgende bewoners. Wat zijn ze blij met dit nieuwe huis. Jouw oude huis. Waar je je draai probeerde te vinden toen je droomhuis te groot en te bewerkelijk werd. Oh, je had er...

De medaille

De medaille

Het is zeven uur in de ochtend. 30 oktober 1987. Trots kijk ik om me heen. Mijn eigen huis sinds een paar weken. Hij staat zijn brood te smeren. Bijna klaar om allebei te gaan werken. Als de telefoon gaat. Ik neem hem op en luister. Voorzichtig ga ik zitten. Het...

De achteruitkijkspiegel

De achteruitkijkspiegel

  Het klinkt zo makkelijk, maar je zou er eigenlijk vier jaar hogere school voor moeten volgen. Want we zijn geneigd om eerst te kijken naar wat de ander nodig heeft en dan pas komen we zelf. Ik maak er geregeld grapjes over als ik het uitleg aan de vrouwen...

BE HAPPY

BE HAPPY

  Het lijkt alsof de tijd steeds sneller voorbij gaat. Terwijl ik juist zoveel behoefte heb om de dagen terug te draaien. Nog even in de aula bij dat prachtige afscheid. Nog even samen zoeken naar adressen, foto’s en de juiste liedjes, terwijl de Chinees in...

De witte vlag

De witte vlag

    Het liefste hielden we ze vast, onze kinderen waar we zo van houden. Voor altijd en eeuwig. Om ze te beschermen en te behoeden. Tot we erachter komen dat de valkuilen op hun eigen weg niet bedoeld zijn om door ons te worden dichtgegooid. In het leven...

En de kleur was blauw

En de kleur was blauw

  Afgelopen week werd je vijf jaar en er zijn momenten geweest dat we dachten dat je deze dag niet zou halen. Dat klinkt een beetje dramatisch maar dat is het niet. Je bent gewoon een geval apart en een beetje anders. De meeste honden staan namelijk te trappelen...

De weg van liefde

De weg van liefde

  In de wachtkamer van het leven, zijn de stoelen leeg of bezet. De woorden die er zweven, van hoop en moed, overtreffen de pijn en het verdriet wat verscholen ligt in de lichamen. Verhalen van het hart, die bij sommigen eindelijk het licht zien als ze het delen...

Je hebt een vriend

Je hebt een vriend

  Het lijkt alsof de tijd steeds sneller voorbij gaat. Terwijl ik juist zoveel behoefte heb om de dagen terug te draaien. Nog even in de aula bij dat prachtige afscheid. Nog even samen zoeken naar adressen, foto’s en de juiste liedjes, terwijl de Chinees in...

De handen van je vader

De handen van je vader

  Ze pakte het armbandje en zei: "Kijk mama deze is voor jou." Haar moeder keek naar de tekst en zei: "Maar schat ik ben toch helemaal niet happy." Het kleine meisje keek me aan zonder iets te zeggen. "Ze heeft gelijk" zei ik, "het is de bedoeling dat je je wel...

Alles is liefde

Alles is liefde

  De handen van je vader. Die moeten je beschermen. Die moeten je dragen. Hoog in de lucht gooien en vangen als je dreigt te vallen. Mijn vader deed dat. Samen met mijn moeder. Iedere keer als ik uit het nest viel hielp hij mij overeind. Zolang als ik me kan...

Confetti op mijn hoofd

Confetti op mijn hoofd

Met grote vreugde en dankbaarheid geven wij U kennis van de geboorte van onze dochter.. Wij noemen haar Christa. Het kaartje zit voor in mijn babyboek, samen met de foto’s van mijn jeugd. Ik hoef niet altijd naar de foto’s te kijken om terug te denken aan hoe fijn...

De lat van je leven

De lat van je leven

  De handen van je vader. Die moeten je beschermen. Die moeten je dragen. Hoog in de lucht gooien en vangen als je dreigt te vallen. Mijn vader deed dat. Samen met mijn moeder. Iedere keer als ik uit het nest viel hielp hij mij overeind. Zolang als ik me kan...

Diploma A

Diploma A

Met grote vreugde en dankbaarheid geven wij U kennis van de geboorte van onze dochter.. Wij noemen haar Christa. Het kaartje zit voor in mijn babyboek, samen met de foto’s van mijn jeugd. Ik hoef niet altijd naar de foto’s te kijken om terug te denken aan hoe fijn...

Wietolie

Wietolie

En dan is de dag daar. Het moment dat je in het diepe springt. Zonder diploma, zonder bandjes om je armen die je drijvend zullen houden. En terwijl je niet weet of je het wel kunt stap je naar voren en springt. Waarom ga je pas beginnen als je alles klaar hebt, als je...

De aanvoerder

De aanvoerder

Het lijkt een beetje op de Viagrapil die mijn vader ooit innam. *Ja, het wordt namelijk een beetje lastig met een dwarslaesie vanaf Th2/3 (tepelhoogte) en mijn moeder in vogelnestje-stand in de ringen boven het bed. Op het moment dat hij het blauwe, kleine ding...

Waar ik ook ben

Waar ik ook ben

En dan is de dag daar. Het moment dat je in het diepe springt. Zonder diploma, zonder bandjes om je armen die je drijvend zullen houden. En terwijl je niet weet of je het wel kunt stap je naar voren en springt. Waarom ga je pas beginnen als je alles klaar hebt, als je...

Springen in het diepe

Springen in het diepe

Het lijkt een beetje op de Viagrapil die mijn vader ooit innam. *Ja, het wordt namelijk een beetje lastig met een dwarslaesie vanaf Th2/3 (tepelhoogte) en mijn moeder in vogelnestje-stand in de ringen boven het bed. Op het moment dat hij het blauwe, kleine ding...

Eenzaam

Eenzaam

    Ze zeggen weleens, begin voor je klaar bent. Maar dat zit niet in mij. Niet in de meesten van ons. Wat is dat toch. Dat het eerst perfect moet zijn, of goed genoeg. Eerst het precies willen kunnen of goed willen weten. Voordat we een stap zetten. Deze week...

Mijn moeder

Mijn moeder

Er waren tijden dat ik 's avonds de make-up van mijn gezicht afhaalde. En niemand een blik erop had geworpen. Mijn stem om vijf uur ‘s middags pas voor de eerste keer ging praten. Nog schor van het niet-praten was mijn vriendin de eerste die ik sprak. Het alleen naar...

Dat ik je mis

Dat ik je mis

    Ze zeggen weleens, begin voor je klaar bent. Maar dat zit niet in mij. Niet in de meesten van ons. Wat is dat toch. Dat het eerst perfect moet zijn, of goed genoeg. Eerst het precies willen kunnen of goed willen weten. Voordat we een stap zetten. Deze week...

Glitterhaar

Glitterhaar

Er waren tijden dat ik 's avonds de make-up van mijn gezicht afhaalde. En niemand een blik erop had geworpen. Mijn stem om vijf uur ‘s middags pas voor de eerste keer ging praten. Nog schor van het niet-praten was mijn vriendin de eerste die ik sprak. Het alleen naar...

Binnen handbereik

Binnen handbereik

Keuzes maken als de verf. Je haar niet meer kan pakken. Het wit-grijze, na een paar dagen. Weer tevoorschijn komt. Een rode (lees grijze) draad. Die loopt in mijn leven. Laten groeien, afknippen. Afknippen, laten groeien. Kort en pittig. Ik zie mezelf. Als hippe,...

In het licht

In het licht

Laat de angst niet de overhand krijgen zodat je stopt met wat je wilt. Dat je die droom aan de kant zet en denkt: ik wacht nog wel even. Dat je lijf een signaal geeft en jij denkt: zie je nou wel, dit kan ik niet, dit is niet voor mij weggelegd. Laat ik het maar niet...

Fucking Hell Yeah

Fucking Hell Yeah

Keuzes maken als de verf. Je haar niet meer kan pakken. Het wit-grijze, na een paar dagen. Weer tevoorschijn komt. Een rode (lees grijze) draad. Die loopt in mijn leven. Laten groeien, afknippen. Afknippen, laten groeien. Kort en pittig. Ik zie mezelf. Als hippe,...

Groots en Meeslepend

Groots en Meeslepend

Laat de angst niet de overhand krijgen zodat je stopt met wat je wilt. Dat je die droom aan de kant zet en denkt: ik wacht nog wel even. Dat je lijf een signaal geeft en jij denkt: zie je nou wel, dit kan ik niet, dit is niet voor mij weggelegd. Laat ik het maar niet...

Binnen is het stil

Binnen is het stil

Je hoeft niet een grote groep volgers te hebben of bekend te zijn om GROOTS te kunnen leven. Vorig jaar leerde ik daar veel over van Lou Niestadt. Over de manier van in het leven staan, over GROOTS en MEESLEPEND te leven zonder je te laten meeslepen door de...

Leef je mooiste leven

Leef je mooiste leven

Het is weer een nieuwe dag. De mensen, nieuwjaarswensen. Het gaat allemaal door. Maar voor ons zal het nooit meer hetzelfde zijn. De wereld is stil komen te staan. En toch moeten we verder. Voor je broers, voor hun gezinnen. Voor onszelf, je papa en ik. We gaan ook...

LinkedIn

LinkedIn

Je hoeft niet een grote groep volgers te hebben of bekend te zijn om GROOTS te kunnen leven. Vorig jaar leerde ik daar veel over van Lou Niestadt. Over de manier van in het leven staan, over GROOTS en MEESLEPEND te leven zonder je te laten meeslepen door de...

Mantelzorger zonder lintje

Mantelzorger zonder lintje

Het is weer een nieuwe dag. De mensen, nieuwjaarswensen. Het gaat allemaal door. Maar voor ons zal het nooit meer hetzelfde zijn. De wereld is stil komen te staan. En toch moeten we verder. Voor je broers, voor hun gezinnen. Voor onszelf, je papa en ik. We gaan ook...

Wat voorbij is

Wat voorbij is

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

Ik leef

Ik leef

Laat de angst niet de overhand krijgen zodat je stopt met wat je wilt. Dat je die droom aan de kant zet en denkt: ik wacht nog wel even. Dat je lijf een signaal geeft en jij denkt: zie je nou wel, dit kan ik niet, dit is niet voor mij weggelegd. Laat ik het maar niet...

Aanvallen

Aanvallen

    Ze zeggen weleens, begin voor je klaar bent. Maar dat zit niet in mij. Niet in de meesten van ons. Wat is dat toch. Dat het eerst perfect moet zijn, of goed genoeg. Eerst het precies willen kunnen of goed willen weten. Voordat we een stap zetten. Deze week...

Verdriet om te dragen

Verdriet om te dragen

Zo stralend als ik er soms uit kan zien. Is het tegengestelde nu van kracht. Niets, maar dan ook niets lift op. Waar ik van het weekend gedragen werd door inspiratie. Hangt nu alles letterlijk op de grond. Mijn lijf, mijn gemoed, mijn geest. En ik wist dat het ging...

Zwaaien naar de toekomst

Zwaaien naar de toekomst

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

Bestemming bereikt

Bestemming bereikt

Ik luister de laatste tijd veel vaker naar mijn lichaam. Confronterend om te merken wat er speelt. Dat de ochtenden steeds trager opstarten. En ik het gevoel heb meer achteruit dan vooruit te gaan. Gevoelens van boosheid en onmacht. Die met hun negatieve lading de...

Bonuskind

Bonuskind

Ik zit met mijn rug tegen de muur op de grond. Tassen vol met boodschappen om me heen. De kamer is leeg en stil. Gek hoe snel dat kan gaan. Bij het binnenkomen nog niet echt het gevoel dat het mijn huis was. Maar hoe verder de dag vorderde hoe meer de warme jas om me...

Lang, langer, langst

Lang, langer, langst

Het lijkt een beetje op de Viagrapil die mijn vader ooit innam. *Ja, het wordt namelijk een beetje lastig met een dwarslaesie vanaf Th2/3 (tepelhoogte) en mijn moeder in vogelnestje-stand in de ringen boven het bed. Op het moment dat hij het blauwe, kleine ding...

Circusartiest

Circusartiest

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

De stem van je hart

De stem van je hart

Vandaag is hij jarig. Mijn allerliefste bonuskind. De „zoon” op afstand. Met name voor zijn vader. Maar ook voor mij. Hij was acht jaar toen ik hem leerde kennen. Verstopt achter de bank. Langzaam aan ontstond er een band. Zijn vader een aantal jaren in dubio. Eens in...

De vlucht

De vlucht

Het klinkt spiritueel en wazig. Maar het is zo waar. Luister nou eens wat je stem. Van binnen zegt. Ook al maakt het je bang. Omdat er dingen zijn die je weet. Maar niet wil weten. Teleurstellingen moet aanvaarden. Dat je afslagen gemist hebt. Of nu niet op de juiste...

Dag huis

Dag huis

  Ze pakte het armbandje en zei: "Kijk mama deze is voor jou." Haar moeder keek naar de tekst en zei: "Maar schat ik ben toch helemaal niet happy." Het kleine meisje keek me aan zonder iets te zeggen. "Ze heeft gelijk" zei ik, "het is de bedoeling dat je je wel...

Jong en mooi

Jong en mooi

Ik word er wakker van in de nacht. Slaat de angst me om het hart. Nog vier, nog drie en bijna is het zover. Zoals de lancering van een raket, maar dan anders. Mijn ogen tasten in het duister. De vertrouwde punten van de slaapkamer. Naast me slaapt hij, zoals altijd...

„Het is hier fantastisch”

„Het is hier fantastisch”

De zware tas sjouw ik half strompelend met me mee. Ik besef dat het leven me langzamer wil laten lopen. En waarom zou ik ook sneller gaan. De hevige pijn in beide enkels en voeten. Niet alleen op de helft of het einde van de dag. Maar nu iedere dag aanwezig. Ik...

Nog zeven dagen

Nog zeven dagen

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

Zonde

Zonde

  Ze pakte het armbandje en zei: "Kijk mama deze is voor jou." Haar moeder keek naar de tekst en zei: "Maar schat ik ben toch helemaal niet happy." Het kleine meisje keek me aan zonder iets te zeggen. "Ze heeft gelijk" zei ik, "het is de bedoeling dat je je wel...

Mijn broer

Mijn broer

Je kunt je vast een voorstelling ervan maken. Uitstellen en uitstellen. Bedenken dat je bij de apotheek speciale buisjes moet halen. Maar je doet het niet. En dan komt de dag. Dat je al drie dagen zulke erge buik en rugpijn hebt. Uitstralend naar je been. Je twijfelt...

VERKOCHT

VERKOCHT

Ik wist het al toen ik er heen reed. De pijn in mijn buik terwijl ik naar de mist keek die over de polder lag. Alsof ik voelde wat er ging komen na het politieverhoor van vorige keer. "Wat doet u dan en daarna, dan zijn we 10 minuten verder. Dus u vindt een fles spa...

Achttien jaar

Achttien jaar

  Daar stond ik dan. Twaalf weken geleden, voor het eerst met mijn woorden gedrukt op het papier van de Privé. En meteen gingen alle stemmen in mijn hoofd tegelijkertijd praten. Net zoals op het moment dat ik gevraagd werd voor deze columns. Mijn hart dacht:...

Zen-zijn

Zen-zijn

Lieve dochter, De cirkel was rond toen je kwam. Want jij maakte mijn leven compleet. Ik zag je groeien en veranderen. Maakte alle fases mee. Je blijdschap en je verdriet. Onzekerheid en kracht. Als je viel en weer opstond. Ik bleef achter je staan. Aan een half woord...

Lieve mam

Lieve mam

Op 29 oktober 1987 is mijn moeder 41 jaar en staat aan de zijde van mijn vader. Hij heeft vanuit het niets een glanzende succesvolle carrière gemaakt als zanger. Deze avond is de enige keer dat mijn moeder niet meerijdt naar een optreden. Mijn vader krijgt een zwaar...

De Kalverstraat

De Kalverstraat

  Ze pakte het armbandje en zei: "Kijk mama deze is voor jou." Haar moeder keek naar de tekst en zei: "Maar schat ik ben toch helemaal niet happy." Het kleine meisje keek me aan zonder iets te zeggen. "Ze heeft gelijk" zei ik, "het is de bedoeling dat je je wel...

Mijn meisjes-moeder

Mijn meisjes-moeder

Je kunt je vast een voorstelling ervan maken. Uitstellen en uitstellen. Bedenken dat je bij de apotheek speciale buisjes moet halen. Maar je doet het niet. En dan komt de dag. Dat je al drie dagen zulke erge buik en rugpijn hebt. Uitstralend naar je been. Je twijfelt...

Geluk

Geluk

Ik wist het al toen ik er heen reed. De pijn in mijn buik terwijl ik naar de mist keek die over de polder lag. Alsof ik voelde wat er ging komen na het politieverhoor van vorige keer. "Wat doet u dan en daarna, dan zijn we 10 minuten verder. Dus u vindt een fles spa...

Creative WRITING CLUB

Een bevestiging om bewust de dag te plukken en dat er meerdere wegen naar geluk zijn. Prachtige en ontroerende verhalen die menselijk en herkenbaar zijn. Maaike

Een down to earth mens die ondanks de downs, de ups omarmt met passie. Ik haal veel kracht en energie uit je blogs, waar ik ook veel herkenning in vind. Het gevoel is niet in één woord uit te leggen. Het belangrijkste is dat ik me niet meer zo alleen voel. Nancy

Jouw columns zijn open, eerlijk en herkenbaar. Dat zorgt soms voor een lach, soms voor een traan. Maar altijd weer fijn om te lezen. Ik heb respect voor wat je schrijft en hoe je in het leven staat. Esthel

Creative WRITING CLUB

 © Life of Chrisje 2019

 

Pin It on Pinterest