IMG_6463Ik luister de laatste tijd veel vaker naar mijn lichaam.
Confronterend om te merken wat er speelt.
Dat de ochtenden steeds trager opstarten.
En ik het gevoel heb meer achteruit dan vooruit te gaan.
Gevoelens van boosheid en onmacht.
Die met hun negatieve lading de positiviteit wegduwen.

Uitgeput, geestelijk en lichamelijk.
Terwijl het diep van binnen bruist.
Bubbels van inspiratie, van plannen en idee├źn.
Ze worden gevoed door alles wat ik zie of hoor.

En ook dat werkt weer naar twee kanten.
Ik kan niet mee met het tempo op de sociale media.
Maar dat is ook niet mijn doel.
Om de hoek kijkt een beetje (positieve) jaloezie.
Als ik lees over de plannen van anderen.
Netwerkbijeenkomsten, brainsessies, online trainingen etc.

Alsof ik met mijn rollator in de verte sta te zwaaien naar ze.
Ik wil ook zo graag meedoen en me weer levend voelen.
Het inademen van energie en opschonen van de “vuile” cellen in mijn lichaam.

Dus maak ik een plan.
Stel mezelf een doel.
En werk in kleine stapjes ernaar toe.

Dit is wat het nu is.
Maar zeker niet wat het blijft.
Dat is waar ik voor ga.

Starten met de hond en een loopkruk in het bos.
Daarna koffie en de inspiratie vormgeven.
Terwijl ik mezelf lachend en positief toespreek.

In kleine stapjes.

Zwaaien naar de toekomst.

Pin It on Pinterest

Share This